"Το ρόλο μας τον διαλέξαμε οι ίδιοι εμείς – την πρώτη μέρα που διστάσαμε να πάρουμε μια απόφαση ή που σταθήκαμε εύκολοι σε μιαν αναβολή. Όλα όσα αρνηθήκαμε – αυτό είναι το πεπρωμένο μας." Τάσος Λειβαδίτης, "Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο." Οδυσσέας Ελύτης, "Κανένας δεν έχει δικαίωμα να εξουσιάζει τα μάτια μου, το στόμα μου, τα χέρια μου, τούτα τα πόδια μου που πατάνε τη γης" Γιάννης Ρίτσος, "Σ’ αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο όπου κι αν βρίσκεται." Γιώργος Σεφέρης
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κριτική θεάτρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κριτική θεάτρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Μαρτίου 2024

«ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», του Χρήστου Λιακόπουλου, γράφει ο Νίκος Μπατσικανής



Πολύ σπουδαία παράσταση στο θέατρο "ΑΛΚΜΗΝΗ"
«ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», του Χρήστου Λιακόπουλου

Σκηνοθεσία, φωτισμοί, κοστούμι, αντικείμενα σκηνής, μουσική επιμέλεια: Χρήστος Λιακόπουλος
Επεξεργασία ήχου: Σπύρος Αραβοσιτάς
Δημιουργία - επιμέλεια εικαστικών: Τζουλιάννα Νίκα
Κατασκευή κοστουμιού: Βάνια Αλεξάντροβα
Βοηθός σκηνοθέτη, φωτογραφίες: Τζένη Κουκίδου
Φωνή μητέρας: Σάρα Τερζή
Επικοινωνία - δημόσιες σχέσεις: Αντώνης Κοκολάκης
Σκηνοθεσία και μοντάζ video trailer: Χρήστος Λιακόπουλος
Εικονοληψία: Τζένη Κουκίδου
Ηλεκτρονική επεξεργασία video trailer: Τζένη Κουκίδου, Τζουλιάννα Νίκα
Ήχος video trailer - ηχητικού spot: Σπύρος Αραβοσιτάς

Προμηθέας ο Χρήστος Λιακόπουλος

Από το Δελτίο Τύπου: “Μετά την επιτυχημένη πορεία, επί τέσσερα συνεχή χρόνια, του πρώτου θεατρικού του μονολόγου: «Αυτοκράτωρ Αδριανός», ο Χρήστος Λιακόπουλος, ύστερα από τρία χρόνια έρευνας, σκέψης και προετοιμασίας, επανέρχεται, για δεύτερη συνεχή χρονιά, με το νέο έργο του: «Προμηθέας Εσταυρωμένος». Η παράσταση στοχεύει να καταδείξει τον συνεχή αγώνα του ανθρώπου για ελευθερία απέναντι, πρωτίστως, στον ίδιο του τον εαυτό και, ακολούθως, σε κάθε μορφή αυταρχικής εξουσίας. Όπως, επίσης, και τη μέγιστη ένδειξη αγάπης που φτάνει ως την αυτοθυσία.
Ο θεατής ταυτίζεται με τον ήρωα και δια φόβου και ελέους οδηγείται στην ψυχική κάθαρση, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνεται να υπερβεί τον προηγούμενο εαυτό του και να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και προκλήσεις της ζωής με περισσότερο θάρρος και αυτοπεποίθηση”.

Κατά την ελληνική Μυθολογία, ο Προμηθέας, που τ’ όνομά του σήμαινε «προνοητικός», αψήφησε τις εντολές του Δία και χάρισε τη φωτιά στους ανθρώπους, για να επιβιώσουν, να πολλαπλασιαστούν και να δημιουργήσουν πολιτισμό. Για την πράξη του αυτήν καταδικάστηκε από τον Δία, που τον έδεσε σ’ έναν βράχο και ένας γυπαετός (έμβλημα του Δία) έτρωγε το συκώτι του μια φορά την ημέρα, μα αυτό ξαναμεγάλωνε τη νύχτα, μέχρι που ο Δίας αναγκάστηκε να τον ελευθερώσει, επειδή ο Προμηθέας γνώριζε κάποιο μυστικό που αφορούσε το μέλλον του Δία.

Στο κείμενο και στην παράσταση του Χρήστου Λιακόπουλου, ο Προμηθέας καταφέρνει να λύσει μόνος του τα δεσμά του, και αυτό δηλώνει, κατά τη γνώμη μου, πως ο κάθε άνθρωπος μπορεί να καταφέρει τα πάντα… το ακατόρθωτο, αν πιστέψει, κατ’ αρχάς, στον εαυτό του και αξιοποιήσει τις δυνάμεις του, σωματικές και ψυχικές. Ο Λιακόπουλος προβάλει έναν μεγαλόκαρδο ήρωα, με ωραία συναισθήματα προς το ανθρώπινο γένος, που πάσχει ένεκα των απόψεων και των πράξεών του, σε βαθμό που θα μπορούσε (Ευελπιστώ να μη θεωρηθώ ιερόσυλος) να συγκριθεί με τον πάσχοντα και Σταυρωμένο Χριστό.
Για μίαν ακόμη φορά, ο Χρήστος Λιακόπουλος γράφει ένα έργο αξιώσεων, το σκηνοθετεί και το ερμηνεύει ο ίδιος, με ρεσιτάλ ηθοποιίας, «κρεμασμένος», επί ώρα, στον υποτιθέμενο βράχο. Του ιδίου είναι, επίσης, οι φωτισμοί, το κοστούμι, τα αντικείμενα σκηνής και οι μουσικές επιλογές της παράστασης που καθηλώνει τους θεατές, στην αίθουσα “Secret” του θεάτρου «Αλκμήνη». Δικαίως, το κοινό αντάμειψε όλους τους συντελεστές, στο τέλος, και ιδίως τον δημιουργό του επιτεύγματος που παρακολουθήσαμε, με ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα. Εύγε!
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Κάθε Σάββατο στις 19.00

«ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ», Αλκμήνης 8-12, Αθήνα 118 54
τηλ. 2103428650 - info@theatro.gr
Στάση Μετρό: «Κεραμεικός»

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 10€ κανονικό, 8€ μειωμένα

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: TICKETSERVICES (www.ticketservices.gr)
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου) - Τηλεφωνικά: 210 7234567

Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
Μέλος Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών


Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024

«Ο Πατέρας», του Florian Zeller στο ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ - Γράφει ο Νίκος Μπατσικανής



Σπουδαία θεατρική παράσταση με υπέροχες ερμηνείες στο ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ, «Ο Πατέρας», του Florian Zeller

Μετάφραση: Γιώργος Χατζηνικολάου
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Σκηνικά: Γιώργος Χατζηνικολάου
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Βοηθοί σκηνοθέτιδας: Πηνελόπη Σαραφίδη, Μαρία Ζωμοπούλου, Ντίμη Θεοδωράκη
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Ιωάννης Κ. Τσίγκας
Τρέιλερ παράστασης: Στέφανος Κοσμίδης
Social Media: Δανάη Γκουτκίδου
Διεύθυνση Παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Οργάνωση Παραγωγής: Μάρα Κονάκα
Παραγωγή: «Νέο Σύγχρονο Θέατρο»

Ερμηνείες: Περικλής Μουστάκης, Ιωάννα Παππά, Αλέξανδρος Κωχ, Λίλη Τσεσματζόγλου, Κωνσταντίνος Σειραδάκης, Καλλιόπη Παναγιωτίδου

Από το σημείωμα της παράστασης, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε: «Ένα σύγχρονο δράμα που πραγματεύεται τα όρια των σχέσεων μέσα σε μια οικογένεια, όταν ο πατέρας νοσήσει με άνοια λόγω γήρατος. Το τραγικό αυτό θέμα προσεγγίζεται με χιούμορ, αλλά και τρυφερότητα, για αυτό και ο ίδιος ο Ζελλέρ το έχει χαρακτηρίσει ως τραγική φάρσα.
Ο Αντρέ, ο πατέρας, είναι σχεδόν ογδόντα χρονών, πάσχει από άνοια και αρνείται να δεχτεί τις νοσοκόμες που προσλαμβάνει η κόρη του για να τον φροντίζουν. Καθώς προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τη νέα κατάσταση, αρχίζει να αμφισβητεί τους αγαπημένους του, την πραγματικότητα γύρω του, ακόμα και το ίδιο το μυαλό του. Η κόρη του, από τη μεριά της, προσπαθεί να βρει τις δικές της ισορροπίες στη ζωή της, προσπαθώντας παράλληλα να ανταποκριθεί στο καθήκον της να φροντίσει τον ηλικιωμένο πατέρα της».

Η παράσταση, όπως τη σκηνοθέτησε εξαιρετικά η Ελένη Σκότη, παρουσιάζει μια διττή εικόνα, δείχνοντας, από τη μια, τα όσα ο πατέρας θεωρεί αληθινά και, από την άλλη, εκείνα που συμβαίνουν πραγματικά. Έτσι, στα μάτια του θεατή, η ιστορία αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Συγχρόνως, οι θεατές προβληματίζονται για το δικό τους μέλλον, όταν φτάσουν σε προχωρημένη ηλικία, αλλά πάσχουν και για τον συνάνθρωπό τους. Οι ανθρώπινες σχέσεις σε αναγκαστική κρίση, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε πως αυτές έχουν τραυματιστεί ήδη βαθιά, στην ηλεκτρονικο-ποιημένη εποχή μας. Καλογραμμένο έργο, με λεπτές ισορροπίες, για τον άνθρωπο και τα προβλήματα υγείας του, από τον σύγχρονο Γάλλο συγγραφέα και σκηνοθέτη Φλοριάν Ζελλέρ, που έχει γίνει και κινηματογραφική γαλλοβρετανική ταινία (2020), την οποία οι κριτικοί αποθέωσαν και απέσπασε πολλά σημαντικά βραβεία (Όσκαρ ερμηνείας στον Άντονυ Χόπκινς, Χρυσές Σφαίρες, BAFTA, SEZAR, Γκόγια, Βρετανικής Ακαδημίας) κ.ά.
Άξιοι και ταλαντούχοι συνεργάτες της σκηνοθέτιδας συνέβαλαν στο έξοχο αποτέλεσμα. Την ωραία μετάφραση έκανε ο Γιώργος Χατζηνικολάου, στον οποίον οφείλεται και το καλόγουστο σκηνικό. Ταιριαστή και όμορφη η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου. Βοηθοί σκηνοθέτιδας: Πηνελόπη Σαραφίδη, Μαρία Ζωμοπούλου, Ντίμη Θεοδωράκη. Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Ιωάννης Κ. Τσίγκας.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών υπήρξαν συναρπαστικές και απογείωσαν την παράσταση. Ο Περικλής Μουστάκης στον ρόλο του πατέρα και η Ιωάννα Παππά, ως κόρη, σε ρεσιτάλ ηθοποιίας. Υποδειγματικές και οι ερμηνείες του Αλέξανδρου Κωχ, της Λίλης Τσεσματζόγλου, του Κωνσταντίνου Σειραδάκη και της Καλλιόπης Παναγιωτίδου, που πλαισίωσαν άριστα, στους δικούς τους ρόλους. Το κοινό, στην κατάμεστη αίθουσα χειροκρότησε όλους τους συντελεστές, στο τέλος, καλώντας τους και ξανακαλώντας τους στη σκηνή. Θερμά συγχαρητήρια!
Διάρκεια: 110 λεπτά

Παραστάσεις: Πέμπτη, στις 21.00. Σάββατο, στις 21.15. Κυριακή, στις 18.00. Τετάρτη, στις 18.15

«Σύγχρονο Θέατρο»
Ευμολπιδών 45, Γκάζι, πλησίον σταθμού Μετρό «Κεραμεικός»
Τηλέφωνο: 210 34 64 380
Εισιτήρια: https://www.more.com/theater/o-pateras/ & 211 77 00000
Μειωμένα εισιτήρια: Μόνο στο ταμείο του θεάτρου: 210 34 64 380

Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2023

‘’ΔΟΚΤΩΡ ΓΚΛΑΣ’’ του Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ, Θέατρο Φούρνος, γράφει ο Άγγελος Μαρίνος

Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ

‘’ΔΟΚΤΩΡ ΓΚΛΑΣ’’


Ο θεατής θα παρακολουθήσει αυτό το καλογραμμένο κείμενο του Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ, σε μετάφραση της Αγγελικής Νάτση!, να παίρνει ‘’σάρκα και οστά’’ στη σκηνή, σε γοργούς ρυθμούς, μ’ έναν θίασο που ανταποκρίνεται με πληρότητα στις απαιτήσεις του.

Μιας και μιλάμε όμως για θέατρο, σπουδαιότητα έχει και η θεατρική διασκευή από τον Άγγελο Χατζά!

Δεν επιλέγω ν’ αποκαλύπτω την πλοκή και το φινάλε, για να υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον θεατή.

Παρακολουθώντας την παράσταση, ‘’μπαίνεις’’ όλο και περισσότερο σ’ ένα περιβάλλον νουάρ, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, τρέλας και λογικής. Ταυτόχρονα, διέτρεχαν τον λόγο και τη δράση φροϋντικές αναφορές, ειρωνεία και υπονοούμενο χιούμορ και σε πολλά χρονικά σημεία ένας ερωτισμός, αλλά και φόβος για κάτι αναπάντεχα κακό.

Αναδεικνύονταν ηθικά ταμπού και θρησκευτικά θέσφατα, που υπογραμμίζονταν εύστοχα και φυσικά οι οικογενειακές σχέσεις και οι κοινωνικές δομές.

Σε πολλά σημεία του έργου υπάρχουν σκωπτικοί σχολιασμοί που θα μπορούσαν να βγάλουν, ακόμα και αβίαστο γέλιο… πικρό ναι!… αλλά δεν ήταν σκηνοθετική οδηγία για να πλασαριστούν  μ’ αυτόν τον τρόπο.

Όλα τα παραπάνω, αποδίδονταν μ’ έναν πολύ συγκρατημένο και ‘’ευγενικό’’ τρόπο, σκόπιμα διδαγμένο απ’ τον σκηνοθέτη Άγγελο Χατζά. Τους οδήγησε σε μια πολύ καλή παράσταση! Σε μια αρμονία και ισορροπία δημιουργείται η θεατρική συνθήκη, αναδεικνύοντας τις αρετές του έργου.

Σ’ αυτό το ημερολόγιο, ο Δόκτωρ Γκλας, ακροβατεί μεταξύ του κοινού δικαίου, αλλά και του ιδίου οφέλους. Θα μπορούσαμε να πούμε πως προσπαθεί να κατανοήσει την ανθρώπινη ύπαρξη και μέσα απ’ αυτό να ‘’κερδίσει’’ την γνώση της ύπαρξής του. Είναι ευφυής και χειρίζεται άψογα τους άλλους. Αντιλαμβάνεται τους ανθρώπους μόνο με επιστημονικό τρόπο. Αισθάνεται διανοητικά ανώτερος και ταυτόχρονα περιφρονεί τον εαυτό του. Δεν του αρέσει η εμφάνισή του, αλλά ούτε κι ο χαρακτήρας του. Δεν έχει αποφασίσει τι είναι ο γιατρός. Αναλογίζεται: ‘’Ένας γιατρός πρέπει να ‘ναι ή φιλάνθρωπος ή φιλόδοξος’’…

Διακατέχεται από μια τάση να φτιάχνει στο μυαλό του ιστορίες (‘’υποθέσεις εργασίας’’), που του ‘’τρώνε’’ πολύ από τον χρόνο σκέψης του και ταυτόχρονα υπάρχουν υποχρεώσεις που δεν τον αφήνουν να σκεφτεί. Βρίσκεται σε μια δίνη και όλα γύρω του περιστρέφονται σε κύκλο. Από σκοτάδι σε σκοτάδι. Βάζει αδιάκοπα στον εαυτό του ερωτήματα που δύσκολα μπορούν ν’ απαντηθούν απ’ τον μέσο άνθρωπο της κοινωνίας της εποχής του (Στοκχόλμη στις αρχές του 1900). Στη διαπλοκή της σκέψης, για μια συγκεκριμένη και ιδιαίτερη πράξη, με πράξη βοήθειας προς τον συνάνθρωπο, παραπαίει, γιατί καταλαβαίνει πως έχει συμφέρον! Μπαίνει στο παιχνίδι της βοήθειας, έχοντας στόχο το προσωπικό όφελος. Στην πορεία τα πράγματα μπαίνουν στη φάση της μεγάλης απόφασης να πραγματώσει την ιδιαίτερη αυτή πράξη, που όμως θα του αποφέρει προσωπικό όφελος!

 

Στο ρόλο του δόκτωρος Γκλας, ο Άγγελος Χατζάς, εντυπωσιακός, γεμάτος ενέργεια!

Στο ρόλο της Χέλγκα, η Αργυρώ Λογαρά, με λαμπερή παρουσία και σκηνική συνέπεια!

Ο Γιάννης Νικολάου, στο ρόλο του πάστορα Γκριγκόριους, απολαυστικός με εσωτερικότητα!

Ο Φώτης Τσοτουλίδης, στο ρόλο του εραστή Ρέκε, καταπληκτικός!... σε πείθει!

Είμαι υποχρεωμένος ν’ αναφερθώ ξεχωριστά, τιμώντας την δουλειά των συναδέλφων και τον ιδρώτα τους στο σανίδι! Εξάλλου, θα κρίνετε μόνοι σας!

Όμως, δεν μπορώ και να μην αναφερθώ ιδιαίτερα στη σπουδαία δουλειά του σκηνοθέτη Άγγελου Χατζά! Ευφυής το λιγότερο! Έπλεξε και ανέδειξε ισότιμα τους ρόλους με αρμονία, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τα φυζίκ των ηθοποιών, αλλά και τις υποκριτικές τους δυνατότητες!

Η μουσική, τόση-όση και όπου χρειαζόταν!

Τα σκηνικά και τα κοστούμια άψογα!

Μια παράσταση καταπληκτική!... και το υπογράφω! Δεν πρέπει να την χάσετε!!!

Άγγελος Μαρίνος

Ηθοποιός, σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας

Θέατρο ‘’ΦΟΥΡΝΟΣ’’

Κάθε Παρασκευή & Παρασκευή, 21.00

Μαυρομιχάλη 168, τηλ.: 2106460748

Παραγωγή @neapolis_theater_company

 

Παίζουν: Άγγελος Χατζάς, Αργυρώ Λογαρά, Γιάννης Νικολάου, Φώτης Τσοτουλίδης

Μετάφραση: Αγγελική Νάτση

Διασκευή - Σκηνοθεσία: Άγγελος Χατζάς

Σκηνικά - Κοστούμια -Φωτισμοί: Αλέξανδρος Κομπόγιωργας

Μουσική: Βασίλης Χρηστακέας

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Μποτονάκης

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης



Επιμέλεια ανάρτησης : Σταυρούλα Δεκούλου

Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2023

«Ο Αλαφροΐσκιωτος - μια δεισιδαιμονία της Κρήτης», των Θανάση Σάλτα και Ιωάννας Μαστοράκη, στο Θέατρο "Λύχνος", Με τη ματιά του Πάνου Κούρβα



Ο ΑΛΑΦΡΟΪΣΚΙΩΤΟΣ

"μια δεισιδαιμονία της Κρήτης"

(Με τη ματιά του Πάνου Κούρβα)


Οι θύμησες είναι αυτές που κάνουν μια κοινωνία να δεθεί κλεισμένη στα ενδότερα του τόπου της, ανήμπορη να σπάσει τα δεσμά που της κληροδότησε ο πόλεμος και το άδικο φευγιό των κατοίκων της.

Λένε πως εκεί, στα θυσιαστήρια της χαράς και της ελπίδας, ο τόπος κρατά και οι άνθρωποί του παλεύουν να λευτερωθούν από την εσωτερική τους σκλαβιά για να μπορέσουν να οδηγήσουν στο φως της ζήσης τους, μέσα από τις πατροπαράδοτες αξίες, το πεπρωμένο τους.

Το σπιτικό τους στοιχειώνει, μέσα του κονεύουν φαντάσματα, νεράιδες και αόρατες σκιές που μόνο ένας αλαφροΐσκιωτος μπορεί να διακρίνει, γιατί γεννιούνται μέσα στα σκοτεινά βάθη του υποσυνείδητου.

Έναν τέτοιο συνάντησα μια Κυριακή απόβραδο να χορεύει αντάμα με την υπαρξιακή του υπόσταση υπό τους ήχους της κρητικής μουσικής, ξεστομίζοντας με κλαυσίγελο αλήθειες που πονούν.

Ο δαίμονας με μορφή ρασοφόρου μηχανεύεται τεχνάσματα, προκειμένου να αδράξει μέσα από τα χέρια της μάνας την αέρινη ύπαρξη της κόρης της και να τρυγήσει την παρθενική της υπόσταση που έχει ορεχτεί, εκμεταλλευόμενος την ένδεια και την ανημποριά των δικών της.

Οι ονειροφαντασίες που σκορπούν οι ριπές των ανέμων δημιουργούν ένα νοσηρό κλίμα, αναστατώνοντας την οικογενειακή εστία, κάνοντας παράφορες τις στιγμές της και απομακρύνοντας των συναισθηματικών ενστίκτων την αποφόρτιση.

Διαφαίνεται ολοφάνερα πως ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να πιαστεί σε τέτοιες περιπτώσεις από μια ανώτερη δύναμη.

Για να εξαγνιστεί, πίνει το νερό της λησμονιάς κάτω απ’ την αόρατη παρουσία των υμνωδών, σπιρουνίζοντας το θανατικό που προέρχεται από την ανάγκη να συμφιλιωθεί μ’ ένα κομμάτι του εαυτού του, αγωνιζόμενος ως το τέλος και υποστηρίζοντας την παρουσία του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Ενίοτε, βάζει ως ασπίδα την υποστηρικτή του παρουσία μπροστά από τους ομόαιμούς του και για να πορευτούν με αξιοπρέπεια φτάνει να προκαλέσει ακόμα και τον θάνατο, γνωρίζοντας πως όλοι κρατούν το βάρος των αμαρτιών τους στο διάβα της επίγειας ζήσης τους.

 

Πάνος Κούρβας

  Λογοτέχνης.

 

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2023

"Αντίο μαμά", Τάνιας Χαροκόπου, γράφει ο Άγγελος Μαρίνος

 ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ…

 

Tάνιας Χαροκόπου
Αντίο μαμά

Σκοτάδι… Μουσική …
Τριγυρνά μες στο δωμάτιο σαν αγρίμι…
Μονολογεί νευριασμένη και πικραμένη…
Τσακώθηκε με το καμάρι της… τον γιο της… για…
Αυτός έφυγε…
Εκείνη θυμάται τα προηγούμενα χρόνια…
Ο σύζυγος τους άφησε…
Ο γιος φεύγοντας έχει αφήσει ένα γράμμα…
Δεν το ανοίγει…
Φοβάται…
Κι όταν τελικά αποφασίζει να το διαβάσει…
Μονόλογος… καλογραμμένος! Ανθρώπινος… απαιτητικός…
Πλούσιος σε νοήματα και συναισθήματα.
"Κατεβαίνει"  αβίαστα στο κοινό!
 

Υπογράφει η Τάνια Χαροκόπου!
Ζωντανεύει στη σκηνή από την χαρισματική Μαρία Παπαλάμπρου!
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Λεωνίδα Λοϊζίδη,
δίνει τη δυνατότητα στην ερμηνεύτρια, να πλησιάσει το εξαιρετικό!
Η μουσική και οι φωτισμοί, συνοδοί της πορείας.
Τα σκηνικά λιτά και λειτουργικά.
Η κίνηση της Μαρίας Παπαλάμπρου προσεγμένη,
δεν καταφεύγει σε "θεατρινισμούς" και υπερβολές!
Ο θεατής δεν βαριέται! Κατανοεί και συμπάσχει!
Μια αξιόλογη παράσταση που πρέπει να δείτε!!!

Άγγελος Μαρίνος
σκηνοθέτης – ηθοποιός – θεατρικός συγγραφέας
 

Ερμηνεύει η Μαρία Παπαλάμπρου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ-ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Λεωνίδας Λοϊζίδης
ΜΟΥΣΙΚΗ: Βασίλης Βασιλειάδης
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ: Κώστας Αγγέλου, NoDARK
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Κωνσταντίνος Βαρελίδης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Δημήτρης Καφετζής
Τη Μαρία Παπαλάμπρου ντύνει ο οίκος μόδας Damiano Milano

Κάθε Τρίτη, στις 21:00
«Θέατρο Αλκμήνη»

Παρουσίαση, επιμέλεια
Σταυρούλα Δεκούλου

Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2023

Ο Σκρουτζ και τα πνεύματα των εορτών, Παιδική σκηνή Γιάννη Χριστόπουλου




Η παιδική σκηνή του ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ συνεχίζοντας την επιτυχημένη δεκαεπτάχρονη πορεία της, με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζει φέτος την πιο επίκαιρη ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ βασισμένη πάνω στο γνωστό έργο του ΚΑΡΟΛΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ (Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία), "O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ"

Η παιδική σκηνή του Γιάννη Χριστόπουλου έφερε τα Χριστούγεννα ένα μήνα νωρίτερα στο ΕΛΙΖΕ, στα Ιλίσια, μέσα από την ευρηματική παιδική ιστορία, «Ο Σκρουτζ και τα πνεύματα των εορτών».

Η σκηνοθετική δεινότητα της Κέλλυς Σταμουλάκη δίνει ώθηση και μαγεία στο παίξιμο των ηθοποιών οι οποίοι κάνουν τη μικρή σκηνή να μην περιορίζεται από τα στενά όρια του χωροχρόνου, ταξιδεύοντάς μας άλλοτε στο παρελθόν και άλλοτε στο μέλλον.

Ο Γιάννης Καπετάνιος, απολαυστικός στον ρόλο του Εμπενίζερ Σκρουτζ σκορπάει γέλιο, αλλά και περίσσεια συγκίνησης, ενώ όλοι οι ηθοποιοί τον πλαισιώνουν με αρτιότητα αποδίδοντας υπέροχα τα νοήματα του έργου στα μάτια των μικρών θεατών.

Η μουσική και τα τραγούδια, πρωτότυπα και ταιριαστά, γεμάτα νοήματα, ξεσήκωσαν τους μικρούς θεατές και μας χάρισαν νότες συγκίνησης.

Τα σκηνικά και τα κουστούμια καλύπτουν τις ανάγκες του έργου και προάγουν την αισθητική των θεατών ενώ ο Θανάσης Τασόπουλος, φωτίζει μοναδικά την παράσταση και δημιουργεί μια υπέροχη ατμόσφαιρα.

Η παράσταση στο σύνολό της είναι μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη πρόταση ακόμα κι αν δεν είναι Χριστούγεννα. Η αγάπη, η δοτικότητα και η προσφορά υπηρετήθηκαν και εκθειάστηκαν.

Όσοι παραβρεθήκαμε είχαμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε και το βιβλίο με την ιδιόχειρη υπογραφή της συγγραφέως – σκηνοθέτριας.

Αν έρθει στη γειτονιά σας, μην τη χάσετε

         

Σκηνοθεσία & Θεατρική Διασκευή: ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΑΚΗ 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν επαγγελματίες και καταξιωμένοι ηθοποιοί όπως, ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ στο ρόλο του ΣΚΡΟΥΤΖ και η αγαπημένη σε όλους ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΡΗΓΟΥ σε έναν χαρακτηριστικό ρόλο. Μαζί τους οι ταλαντούχοι ηθοποιοί ΜΑΡΙΟΣ ΝΤΕΡΝΤΕΣ,  ΠΕΤΡΟΣ ΓΡΥΛΟΣ, ΤΖΟΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΗ, παίζουν τραγουδούν και χορεύουν.

Η μουσική που ξεσηκώνει μικρούς και μεγάλους είναι του ΖΑΚ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, ενώ ο θίασος χορεύει πάνω στα βήματα της ΑΝΝΑΣ ΜΑΓΚΟΥ.

Την παράσταση φωτίζει ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ 

Τον θίασο επιμελήθηκε ενδυματολογικά η πολύ έμπειρη ΣΗΛΙΑ ΔΕΜΙΡΗ και το μακιγιάζ η ΑΙΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, ενώ το εντυπωσιακό σκηνικό που μας ταξιδεύει στη Βικτωριανή Αγγλία στα μέσα του 19ου αιώνα κατασκεύασε ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ και το ζωγράφισε η καταξιωμένη σκηνογράφος ΕΛΕΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ 


Σταυρούλα Δεκούλου

Ποιήτρια, θεατρική συγγραφέας


 

Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2023

«Ο Αλαφροΐσκιωτος - μια δεισιδαιμονία της Κρήτης», των Θανάση Σάλτα και Ιωάννας Μαστοράκη, στο Θέατρο "Λύχνος", Γράφει ο Νίκος Μπατσικανής


Πολύ καλή θεατρική παράσταση: «Ο Αλαφροΐσκιωτος - μια δεισιδαιμονία της Κρήτης», των Θανάση Σάλτα και Ιωάννας Μαστοράκη, στο Θέατρο "Λύχνος"

Συγγραφείς: Θανάσης Σάλτας, Ιωάννα Μαστοράκη
Στίχοι τραγουδιών: Θανάσης Σάλτας
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Θανάσης Σάλτας, Ιωάννα ΜαστοράκηΣκηνικά - Κοστούμια: «Θίασος Πορεία»
Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Σάλτας, Ιωάννα ΜαστοράκηΠαραγωγή: «Θίασος Πορεία»

Ερμηνείες, με αλφαβητική σειρά: Χρίστος Γεωργίου, Ιωάννα Μαστοράκη, Θανάσης Σάλτας, Σάρα Τερζή

Συντελεστές τραγουδιών παράστασης:
«Αλαφροΐσκιωτος», Μουσική: Αρετή Κοκκίνου, Στίχοι: Θανάσης Σάλτας
Ερμηνεία: Θέλμα Καραγιάννη
Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι «Αλαφροΐσκιωτος» εδώ:  https://youtu.be/_49kSnA_jIc


«Κόρη του πρωινού», Μουσική: Λίνος Κόκοτος, Στίχοι: Θανάσης Σάλτας
Ερμηνεία: Νίκος Ανδρουλάκης
Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι «Κόρη του πρωινού» εδώ: https://youtu.be/4tYoT7SetgQ


Το έργο διαδραματίζεται στα 1904, έτος ανεξαρτησίας της Κρήτης, και βασίζεται στον λαϊκό θρύλο για τις νεράιδες του Καρτερού. Θεατρικό έργο μυστηρίου που αναδεικνύει τη μαγεία της κρητικής παράδοσης και τον γλωσσικό πλούτο της ελληνικής γλώσσας, ακολουθώντας τη δραματουργική εξέλιξη αρχαίας τραγωδίας.

Μελετώντας, οι συγγραφείς: Ιωάννα Μαστοράκη και Θανάσης Σάλτας, διεξοδικά την κρητική παράδοση και την κρητική διάλεκτο, δημιούργησαν ένα θεατρικό έργο βασισμένο στον λαϊκό θρύλο του Καρτερού της Κρήτης, για την περίφημη νεραϊδο-σπηλιά των Αστρακών, όπου ζούσαν νεράιδες.

«Ο Αλαφροΐσκιωτος, μια δεισιδαιμονία της Κρήτης», παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2019, σε μια συγκινητική βραδιά για την Κρήτη, στα πλαίσια του πανελλήνιου συμποσίου ποίησης και πεζογραφίας με θέμα: «Ο Ερωτόκριτος στην λογοτεχνία και στην τέχνη - Ο πολιτισμός της Κρήτης», που διοργάνωσε ο πολιτιστικός φορέας «Ιδεόπνοον» και οι «Πνοές Λόγου και Τέχνης», με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και τη συνεργασία του Ναυτικού Μουσείου Κρήτης και του Ιστορικού Μουσείου.

Ο συγγραφείς - σκηνοθέτες Θανάσης Σάλτας και Ιωάννα Μαστοράκη έχουν βραβευτεί για τα έργα τους κι έχουν αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές για τις θεατρικές παραστάσεις τους από κριτικό της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών – Θεατρικά Βραβεία Κάρολος Κουν κι Ευρωπαϊκά Βραβεία Θεάτρου – Χορού, ενώ, το 2019, βραβεύτηκαν και στο «4ο Διεθνές Φεστιβάλ Διαβαλκανικού Θεάτρου». (Από το Δελτίο Τύπου)

Ελκυστικό και πρωτότυπο θέμα για θεατρική παράσταση, βασισμένο στην Κρητική παράδοση. Όπως είχε δηλώσει η αείμνηστη ηθοποιός και ποιήτρια Κατερίνα Γώγου (1940 - 1993): «Οι ρίζες μας δεν είναι, μόνο, για να μας κρατούν στη γη, αλλά και για να βγάζουμε καινούργια κλαδιά, άνθη και καρπούς». Αυτό προσφέρει και το καλογραμμένο έργο της Ιωάννας Μαστοράκη και του Θανάση Σάλτα, αποτέλεσμα σημαντικής και κοπιαστικής μελέτης, που μετουσιώθηκε σε σπουδαίο έργο τέχνης, από τον Θίασο «Πορεία».

Ο Μανωλιός, νεραϊδο-χτυπημένος στην εφηβεία, ζει με τη μητέρα και την αδελφή του, σε χωριό της Κρήτης. Η παρουσία ενός ιερομονάχου και το κρυμμένο μυστικό της μάνας θα φέρουν ανατροπές στην ήσυχη ζωή τους και οδηγούν τους ήρωες σε άλλα μονοπάτια, με απρόβλεπτες συνέπειες, στοιχεία που κρατάνε το κοινό σε αγωνία.

Η παράσταση, όπως σκηνοθετήθηκε από τους δύο συγγραφείς - μελετητές: Ιωάννα Μαστοράκη και Θανάση Σάλτα, έχει πολλές αρετές, καθώς φέρνει τους θεατές σε επαφή με την παράδοση˙ όπως τη γνωρίζουμε μέσα από διηγήσεις, παραμύθια και δημοτικά τραγούδια, μέρος του θησαυρού που μας κληροδότησαν οι παλαιότεροι, αφού πρόκειται για έργα μοναδικής ομορφιάς, γεμάτα δοξασίες, που ακόμα συγκινούν και μπολιάζουν τον ελληνικό πολιτισμό. «Κάνει το σύγνεφο άλογο και τ’ άστρο χαλινάρι…» - (Του νεκρού αδελφού, παραδοσιακό). «Α δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει…» - (Της Άρτας το γιοφύρι, παραδοσιακό). Λειτουργικό και ρεαλιστικό το σκηνικό, ως εσωτερικό χωριατόσπιτου, και όμορφα κοστούμια, ταιριαστά με την εποχή και το θέμα. Υπέροχοι εκκλησιαστικοί ύμνοι και γνωστά μουσικά μοτίβα, επιλεγμένα από την Ιωάννα Μαστοράκη και τον Θανάση Σάλτα, αλλά και δύο πρωτότυπα τραγούδια, σε στίχους Θανάση Σάλτα και μουσική Αρετής Κοκκίνου («Αλαφροΐσκιωτος») και Λίνου Κόκοτου («Κόρη του πρωινού»), ερμηνευμένα μοναδικά από τη Θέλμα Καραγιάννη και τον Νίκο Ανδρουλάκη (αντιστοίχως), χορευτικές φιγούρες, μα πάνω απ’ όλα τα απρόσμενα γεγονότα και η μεταφυσική διάσταση του θέματος, απογειώνουν την παράσταση, σε συνδυασμό και με τις υποδειγματικές ερμηνείες των ηθοποιών: Χρίστου Γεωργίου, Ιωάννας Μαστοράκη, Θανάση Σάλτα και Σάρας Τερζή, που αναδεικνύουν τους ιδιαίτερους ρόλους τους. (Διάρκεια: 120 λεπτά, με διάλειμμα)

Κάθε Κυριακή στις 20.00

«Θέατρο Λύχνος, τέχνης & πολιτισμού»

Χαλκιδικής 83 & Ιερά οδός 59, 11855 Γκάζι
(πλησίον στάσης Μετρό «Κεραμεικός» )

Κρατήσεις: «Θέατρο Λύχνος» / «Θίασος Πορεία»: 2110121686 & 6946309618

Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου, 
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών


Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2023

"ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ", του Χάρη Ρώμα, στον Πολυχώρο “VAULT THEATRE PLUS”, Γράφει ο Νίκος Μπατσικανής




Εκπληκτική κατάμαυρη κωμωδία "ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ",
στον Πολυχώρο “VAULT THEATRE PLUS”.

«ΤΟ ΠΗΡΟΥΝΙ», του Χάρη Ρώμα

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καρατζιάς
Πρωτότυπη μουσική: Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνικό: Κική Μαυρίδου - Μιχάλης Παπαδόπουλος
Κοστούμια: Κωνσταντίνος Θεοδωρακόπουλος - Κική Μαυρίδου - Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών - Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Trailer: “ORKI Productions”
Αφίσα παράστασης: Γιάννης Κεντρωτάς
Πρόγραμμα παράστασης: «Εκδόσεις Αιγόκερως»
Βοηθός σκηνοθέτη: Λάμπρος Τζώρας

Επικοινωνία - Προώθηση παράστασης: Νταίζη Λεμπέση

Παραγωγή: “VAULT theatre Plus”

Ερνηνείες, με αλφαβητική σειρά: Μαρίζα Μανατάκη, Γιάννης Οικονομίδης, Τάσος Τζιβίσκος, Χριστίνα Σαμπανίκου, Τάσος Τζιβίσκος και ο Δημήτρης Φραγκιόγλου

Τη φωνή της χαρίζει στον ρόλο της Κατερίνας Δοξιάδη η Κική Μαυρίδου

Ευχαριστίες της παραγωγής στον Αλέξανδρο Λύκο και στην Κατερίνα Καρατζιά για τις κομμώσεις και το μακιγιάζ των ηθοποιών στη φωτογράφιση της παράστασης.

Το νέο έργο του Χάρη Ρώμα, «Το Πηρούνι», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά, είναι μια κατάμαυρη1 κωμωδία που καυτηριάζει με πολύ χιούμορ τα κακώς κείμενα του νεοέλληνα. Της γενιάς του «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια», της ευημερίας των ’80ς, της πατριαρχίας, του κιτς, της μίζας και της λαμογιάς. Της γενιάς πριν την οικονομική κρίση, πριν τον κορονοϊό. Της γενιάς που μας οδήγησε στο σήμερα.
Θεσσαλονίκη, 1984. Η οικογένεια Παλιούρα, της γνωστής αλυσίδας γραφείων κηδειών «Ο Ουρανός», Αποστόλης και Ζαμπέτα, μαζί με την κόρη τους Φιόνα, και τη Ρουμάνα υπηρέτρια τους Μιλένα, ετοιμάζονται πυρετωδώς για να υποδεχτούν τον μέλλοντα γαμπρό τους Αλέξανδρο που καταφθάνει μαζί με τον πατέρα του, τον πρόξενο Αιμίλιο Δοξιάδη. Μια οικογένεια με κάποια από τα χειρότερα χαρακτηριστικά του νεοέλληνα. Νεόπλουτοι, επιδειξιομανείς, κακόγουστοι, κουτοπόνηροι, ημιμαθείς, ρατσιστές, σεξιστές, άξεστοι, διψασμένοι για καταξίωση και κοινωνική αναγνώριση. Θαμπωμένοι από την κοινωνική θέση, το στάτους και την οικονομική κατάσταση των συμπεθέρων τους, το μόνο που επιθυμούν είναι να βολέψουν, δηλαδή να καλοπαντρέψουν την μοναχοκόρη τους. Μέσα σε μια βραδιά που εξελίσσεται σε εφιάλτη, με εφαλτήριο το χιούμορ, αποκαλύπτονται σταδιακά μια σειρά από μυστικά και ψέματα, μια σειρά από μικρές τραγωδίες, που κορυφώνουν την πλοκή μέχρι το απροσδόκητο φινάλε. (Από το Δελτίο Τύπου).

Μαύρη κωμωδία ή σκοτεινή κωμωδία είναι μια μορφή προσέγγισης, από την εύθυμη πλευρά, θεμάτων τα οποία θεωρούνται ταμπού, όπως: θάνατος, φόνος, αρρώστια.

Εκπληκτική κατάμαυρη κωμωδία, του Χάρη Ρώμα, που απογειώθηκε από την εμπνευσμένη σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζιά, με τη σύμπραξη εκλεκτών συνεργατών και χάρη στις απολαυστικές ερμηνείες των ηθοποιών. Την υπέροχη μουσική συνέθεσε ο μουσικοσυνθέτης και συν-ιδρυτής του Θεάτρου Vault, Μάνος Αντωνιάδης. Το εκπληκτικό (επίτηδες κακόγουστο) σκηνικό σχεδίασαν η Κική Μαυρίδου και ο Μιχάλης Παπαδόπουλος. Τα «ανάλογα» κοστούμια ο Κωνσταντίνος Θεοδωρακόπουλος, η Κική Μαυρίδου και ο Μιχάλης Παπαδόπουλος. Οι υποβλητικοί φωτισμοί οφείλονται στη Χριστίνα Φυλακτοπούλου, ενώ βοηθός σκηνοθέτης υπήρξε ο Λάμπρος Τζώρας.

Εξαιρετικές οι ερμηνείες των ηθοποιών˙ σκιαγράφησαν απολύτως τους πολύ ιδιαίτερους ρόλους που συνέλαβε ο ταλαντούχος Χάρης Ρώμας, προσφέροντας άφθονο γέλιο στους θεατές. Η Χριστίνα Σαμπανίκου και ο Δημήτρης Φραγκιόγλου (ζεύγος Παλιούρα), ως νεόπλουτοι, ημιμαθείς και επιδειξιομανείς, έδωσαν ρεσιτάλ ερμηνείας. O Τάσος Τζιβίσκος, άριστος «τραγικός» πατέρας Δοξιάδης. Η Φανή Παλιούρα, τέλεια υπηρέτρια Μιλένα. Η Μαρίζα Μανατάκη και ο Γιάννης Οικονομίδης, ιδανικοί ως ερωτευμένο ζευγάρι, έχοντας κρυφά και μεγάλα προβλήματα, συγχρόνως. Το κοινό, στην κατάμεστη αίθουσα του Θεάτρου Vault, καταχειροκρότησε όλους τους συντελεστές, στο τέλος της παράστασης, επευφημώντας τους με ζωηρά επιφωνήματα και καλώντας τους ηθοποιούς στη σκηνή ξανά και ξανά. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους!
Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ.
Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, έως τις 30 Ιανουαρίου
Γενική είσοδος: 15 Ευρώ
Μειωμένο Εισιτήριο: 13 Ευρώ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας)
Πολυχώρος “VAULT THEATRE PLUS”
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός Μετρό: «Κεραμεικός» (8' περίπου με τα πόδια)
Πληροφορίες (11:00 - 14:00 & 17:00 - 21:00) : 213 0356472, 6951832070
Email: vaultvotanikos@gmail.com

Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

Σάββατο 5 Αυγούστου 2023

"Ένας βλάκας και μισός", του Δημήτρη Ψαθά, Γράφει ο Νίκος Μπατσικανής


 

"Ένας βλάκας και μισός", του Δημήτρη Ψαθά

Σκηνοθεσία και Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Φραντζεσκάκης
Σκηνικά και Κοστούμια: Λαμπρινή Καρδαρά
Χορογραφίες: Άννα Μάγκου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Βουτυρά
Ερμηνείες: Θωμάς: Μάκης Πατέλης, Κυρ-Σωτήρης: Θοδωρής Ρωμανίδης, Κυρά Θοδώρα: Νατάσσα Κοτσοβού, Ουρανία: Έφη Ρασσιά, Ανθούλα: Βασιλική Αγγέλη, Φώτης και δικηγόρος Περλεπές: Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος, Γειτόνισα και δικηγόρος Σαματά: Ρένια Σπήλιου, Καραμήτσος: Αλέξανδρος Θεοδωρόπουλος, Χωροφύλακας: Αντώνης Αργυρός
Στον ρόλο τού δικαστή, ο Οδυσσέας Σταμούλης
Στα τηλεφωνήματα, ακούγονται οι φωνές τών: Γιώργου Σουξέ και Μιχάλη Μαρκάτη

Απολαυστική κωμωδία τού μαΐστορα Δημήτρη Ψαθά, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, στο παρελθόν, ως θεατρική παράσταση: Α. 1956 - 57, «Θέατρο Αθηνών» και σε μεγαλειώδη περιοδεία στη Νέα Υόρκη και στο Σικάγο, θίασος Βασίλη Λογοθετίδη. Β. Δεκαετία τού 1970, θίασος Γιάννη Γκιωνάκη και Γ. Δεκαετία τού 1990, Θέατρο «Ακάδημος», θίασος Δημήτρη Πιατά, αλλά «πέρασε» και στις επόμενες γενιές μέσα από την ομώνυμη ταινία τού Γιάννη Δαλιανίδη (1959/60, με πρωταγωνιστή τον Χρήστο Ευθυμίου) και τη συνεχώς επαναλαμβανόμενη παρουσίασή της στην τηλεόραση.
Ο Θωμάς Κατσαρός ή κουτο-Θωμάς είναι ένας καλοκάγαθος άνθρωπος, που γίνεται, συνεχώς, αντικείμενο χλευασμού, λόγω της χαμηλής νοημοσύνης του. Είναι ερωτευμένος με την όμορφη χήρα Ουρανία. Η Ουρανία προσποιείται πως ανταποκρίνεται στο ενδιαφέρον τού Θωμά, προκειμένου να τον χρησιμοποιήσει στα άνομα σχέδιά της. Ο σύζυγος της Ουρανίας, Σωτήρης Καραμαούνας, ο οποίος φημίζεται για τη φιλαργυρία του, εδώ και έναν χρόνο θεωρείται νεκρός, μετά από το ναυάγιο του πλοίου στο οποίο επέβαινε. Ξαφνικά, ένα βράδυ, παραμονή τού μνημοσύνου του, ο θεωρούμενος νεκρός Σωτήρης εμφανίζεται ζωντανός στο σπίτι του, σοκάροντας την Ουρανία και τον Θωμά. Στη συνέχεια, τους εξηγεί ότι όλο το προηγούμενο διάστημα κρυβόταν, έτσι ώστε να μπορέσει να εισπράξει την ασφάλεια ζωής που είχε κάνει. Η Ουρανία, η οποία διατηρεί δεσμό με τον Τώνη Καραμήτσο, δεν διστάζει να ζητήσει από τον Θωμά να δολοφονήσει τον Σωτήρη, μιας και θεωρείται νεκρός, επειδή, εν τω μεταξύ, έχει εισπράξει την ασφάλεια ζωής τού συζύγου της. Ο Θωμάς είναι διστακτικός, αλλά επιχειρεί μιαν απόπειρα δηλητηρίασης, η οποία αποτυγχάνει. Στη διάρκεια του μνημοσύνου τού Σωτήρη, ένας διαρρήκτης μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα και κλέβει τη βαλίτσα με τα χρήματα της ασφάλειας ζωής, τα οποία είχε εισπράξει η Ουρανία και παραδώσει στον σύζυγό της μετά την επιστροφή του. Ο Σωτήρης, αντιλαμβανόμενος την κλοπή, εμφανίζεται και προκαλεί σοκ σε οικείους και παρευρισκομένους. Η αποκάλυψη πως ο Σωτήρης είναι ζωντανός έχει ως αποτέλεσμα τη διεξαγωγή δίκης, κατά την οποία ξεσκεπάζονται όλα τα μυστικά, καθώς η ασφαλιστική εταιρεία θεωρεί πως εξαπατήθηκε. Ποια θα είναι η απόφαση του δικαστηρίου, για τον καθένα από τους κατηγορούμενους κι εμπλεκόμενους, και ποια η πορεία τής ζωής τους, μετά από όσα συνέβησαν;
Ο Γιώργος Φραντζεσκάκης σκηνοθέτησε με πολύ κέφι την παράσταση, έχοντας κάνει και τη μουσική επιμέλεια, χαρίζοντας στο κοινό μια ξεκαρδιστική κωμωδία. Βοηθός σκηνοθέτη η Ελένη Βουτυρά. Χορογραφίες η Άννα Μάγκου. Όμορφο, λειτουργικό και με προοπτική το σκηνικό τής Λαμπρινής Καρδαρά και πολύ ωραία τα εποχής κοστούμια της. Ο Μάκης Πατέλης απέδωσε μοναδικά τον κουτο-Θωμά, πλαισιωμένος από τους άλλους ηθοποιούς, σε σπουδαίες ερμηνείες: Θοδωρής Ρωμανίδης (Σωτήρης Καραμαούνας), Έφη Ρασσιά (χήρα Ουρανία Καραμαούνα), Νατάσσα (Θεοδώρα), Βασιλική Αγγέλη (Ανθή), Αλέξανδρος Θεοδωρόπουλος (Τόνι). Μαζί τους ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος και η Ρένια Σπήλιου και στον ρόλο τού προέδρου τού δικαστηρίου ο Οδυσσέας Σταμούλης. Αληθινό Θέατρο, από αληθινούς θεατρίνους. Οι θεατές, στο κατάμεστο Θέατρο Κολωνού, συμμετείχαν σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, με ζωηρά γέλια, και καταχειροκρότησαν όλους τους συντελεστές στο τέλος, επευφημώντας ζωηρά. Πολλά συγχαρητήρια. 
(Διάρκεια: 2 ώρες)
Η παράσταση δόθηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κολωνού (από τις σπουδαιότερες καλλιτεχνικές διοργανώσεις τού ΟΠΑΝΔΑ, του Δήμου Αθηναίων), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
1 Αυγούστου 2023, «Ανοιχτό Θέατρο Κολωνού» του Δήμου Αθηναίων, Ιωαννίνων και Καπανέως, 10444
Τηλέφωνο: 210 528 4856
Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

Δημήτρης Ψαθάς: Έλληνας χρονογράφος, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, με δεκάδες έργα στο ενεργητικό του.
Τα περισσότερα από τα θεατρικά του έργα έχουν γίνει κινηματογραφικές ταινίες, με τεράστια επιτυχία. Τα έργα του γνώρισαν τη διεθνή αναγνώριση και μεταφράστηκαν στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ρωσικά, τα ρουμανικά και τα τουρκικά, και παίχτηκαν σε πολλές ξένες χώρες. Υπήρξε σύμβουλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, καθώς και μέλος τής Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).
Ο Δημήτρης Ψαθάς, με καταγωγή από την Τένεδο, γεννήθηκε στην Τραπεζούντα τού Πόντου, τον Οκτώβριο του 1907. Το 1923, με τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του και αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία, στο ευθυμογράφημα και το θέατρο.
Το 1925 ξεκινάει τα πρώτα δημοσιογραφικά του βήματα από τις σελίδες τής εφημερίδας «Ελεύθερον Βήμα». Το 1935 αρχίζει να γράφει στην εφημερίδα «Αθηναϊκά Νέα», στιγμιότυπα από τα δικαστήρια, με το ψευδώνυμο «Ο μάρτυς». Το 1937 αναλαμβάνει το χρονογράφημα στην ίδια εφημερίδα (που μετά την Κατοχή μετονομάστηκε σε «Τα Νέα»), όπου παρέμεινε για σαράντα (40) περίπου χρόνια, δίνοντας με πάθος την καθημερινή του παρουσία, μέσα από τη στήλη τού μαχητικού του χρονογραφήματος «Εύθυμα και Σοβαρά», που δέσποζε στην πρώτη σελίδα. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το πρώτο χιουμοριστικό του βιβλίο «Η Θέμις έχει Κέφια», με θέμα τα ευτράπελα των δικαστηρίων.
Το 1938 κυκλοφορεί το επόμενο «Η Θέμις έχει Νεύρα». 
Το 1940 γράφει το πρώτο θεατρικό του έργο «Το Στραβόξυλο».
Το 1941 κυκλοφορεί σε βιβλίο η θρυλική «Μαντάμ Σουσού», ενώ την ίδια χρονιά γράφει και παρουσιάζει στο θέατρο την κωμωδία «Ο Εαυτούλης μου». 
Το 1942 ανεβαίνει στη σκηνή η θεατρική «Μαντάμ Σουσού». Το 1942 - 1943 γράφει τα μονόπρακτα: «Ο Νευρικός Κύριος» (γνωστό ως «Η τσάντα και το τσαντάκι»), «Η γαλάζια χελώνα» και το «Ιφιγένεια εν... Μαύροις», που κυκλοφορούν σε βιβλίο με τον τίτλο «Ο Νευρικός Κύριος και άλλα σκέτς». 
Το 1943 παρουσιάζει την κωμωδία «Οι ελαφρόμυαλοι». 
Το 1945 κυκλοφορούν τα βιβλία του: «Χειμώνας τού ’41», «Αντίσταση» και «Το χιούμορ μιας εποχής», όπου απεικονίζει, με τον δικό του χιουμοριστικό τρόπο, τη δραματική περίοδο της ιταλογερμανικής κατοχής. Το 1946 γράφει την κωμωδία «Ο Φον Δημητράκης».
Το 1950 - 1951 ταξιδεύει στην Αμερική, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και περιλαμβάνει τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις σε τρία βιβλία: «Κάτω απ' τους ουρανοξύστες» (1950), «Στη χώρα των μυλόρδων» (1951) και «Παρίσι, Σταμπούλ και άλλα εύθυμα ταξίδια» (1951).
Το 1953 γράφει την κωμωδία «Ζητείται ψεύτης», το 1954, την κωμωδία «Μικροί Φαρισαίοι», ενώ το 1956 κυκλοφορεί το χιουμοριστικό μυθιστόρημα «Οικογένεια Βλαμμένου», μια σάτιρα των ηθών τής εποχής. Ακολουθούν οι κωμωδίες του: «Ένας βλάκας και μισός» (1956), «Προς Θεού, μεταξύ μας» (1957), «Φωνάζει ο κλέφτης» (1958), «Εταιρεία Θαυμάτων» (1959), «Η Μαίρη τα λέει όλα» (1960), «Εξοχικόν κέντρον Ο Έρως» (1960), «Εμπρός να γδυθούμε» (1962), «Η Χαρτοπαίχτρα» (1963), «Ξύπνα Βασίλη» (1965), «Ο αχόρταγος» (1966), «Ο κουτσομπόλης» (1968), «Προίκα μου αγαπημένη» (1968), «Οι ατίθασοι» (1970), «Ο αφελής» (1973), «Το ανθρωπάκι» (1974). Τελευταία του βιβλία υπήρξαν τά: «Σε ήχο πλάγιο» (1973) και «Μαίηντ ιν Αμέρικα». 
Ο Δημήτρης Ψαθάς έγραψε κι ένα ιστορικό χρονικό, 500 σελίδων, συγκλονιστικό ντοκουμέντο από τη ζωή, τους διωγμούς και την αντίσταση του ελληνισμού τής ιδιαίτερης πατρίδας του, με τίτλο «Γη τού Πόντου» (1966).
Ο Δημήτρης Ψαθάς πέθανε στην Αθήνα, στις 13 Νοεμβρίου 1979.

Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησαν επιλογές χρονογραφημάτων του σε τρία (3) βιβλία: «Στο καρφί και στο πέταλο» (1999), «Στου κουφού την πόρτα» (2001) και «Το εύθυμο καρνέ» (2002).
Τα θεατρικά του έργα (κωμωδίες) παίχτηκαν από όλους, σχεδόν, τους θιάσους τής Αθήνας, ενώ γυρίστηκαν και σε ταινίες, με τους καλύτερους Έλληνες σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Επίσης, ορισμένα έργα του μεταφέρθηκαν στο Ραδιόφωνο και στην Τηλεόραση, με μεγάλη ακροαματικότητα / τηλεθέαση, όπως η «Μαντάμ Σουσού».
Γραμματόσημο με τη μορφή τού Δημήτρη Ψαθά εκδόθηκε το 2015, στην αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ»
(Βικιπαίδεια, απόσπασμα)


Επιμέλεια: Σταυρούλα Δεκούλου

Πέμπτη 3 Αυγούστου 2023

"Οι παίκτες", του Nikolaj Gogol, Γράφει ο Νίκος Μπατσικανής



"Οι παίκτες", του Nikolaj Gogol

Σκηνοθεσία - Μετάφραση - Διασκευή: Γιώργος Κουτλής
Δραματουργική επεξεργασία: Βασίλης Μαγουλιώτης
Σκηνικά: Άρτεμις Φλέσσα
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Χορογραφία: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιάκωβος Μηνδρινός
Φωτογραφίες - video: Χρήστος Συμεωνίδης
Παραγωγή: «ΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ»
Ερμηνείες: Γιάννης Νιάρρος, Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Ηλίας Μουλάς, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Γιώργος Τζαβάρας, Γιώργος Μπουκαούρης, Θανάσης Δήμου

Από τα σημαντικά έργα (σατυρική κωμωδία) του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ, γραμμένο το 1842. Ένας επαγγελματίας χαρτοπαίκτης (Ιχάρεφ) φτάνει σε ένα επαρχιακό πανδοχείο, με σκοπό να κερδίσει πολλά χρήματα. Βασίζεται στις σημαδεμένες τράπουλες που έχει μαζί του. Δωροδοκώντας τον υπηρέτη, παίρνει σημαντικές πληροφορίες και στη συνέχεια «συνεργάζεται» με δύο άλλους απατεώνες, χαρτοπαίκτες ενοίκους, με σκοπό να ξαφρίσουν έναν πλούσιο ηλικιωμένο γαιοκτήμονα (κύριος Γκλοβ). Ο Γκλοβ πρέπει να φύγει, για να παραστεί στον γάμο τής κόρης του. Έτσι, αφήνει πίσω τον γιο του, Αλέξανδρο, για να εισπράξει τα χρήματα ενός δανείου (200 χιλιάδες ρούβλια) που περιμένει από την τράπεζα. Ο Αλέξανδρος Γκλοβ ή Σάσα παρασύρεται στο παιχνίδι με τους τρεις αετονύχηδες και χάνει. Καθώς δεν έχει εισπράξει ακόμη τα χρήματα, τους δίνει ένα γραμμάτιο (200 χιλ. ρούβλια). Ένας υπάλληλος της τράπεζας τους ενημερώνει ότι η εξαργύρωση του γραμματίου θα αργήσει κάπως. Οι δύο συν-παίκτες τού Ιχάρεφ πρέπει να φύγουν αμέσως και χρειάζονται μετρητά, οπότε ο Ιχάρεφ προτείνει να τους δώσει 80 χιλ. ρούβλια και να κρατήσει το γραμμάτιο των 200 χιλιάδων. Μόλις οι πρώην συνεργοί του φεύγουν από την πόλη με τα χρήματά του, ο Ιχάρεφ μαθαίνει ότι ο Γκλοβ και ο υπάλληλος της τράπεζας ήταν συνεργοί τους σε ένα περίτεχνο κόλπο για να του πάρουν τα κέρδη. Συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να πάει στην αστυνομία καθώς ήταν συνένοχος σε στημένο χαρτοπαίγνιο και ξεσπάει κατά των απατεώνων. Οι αποκαλύψεις, στο γεμάτο ανταγωνισμούς, συμμαχίες, εκπλήξεις και ανατροπές παιγνίδι, παίρνουν τη μορφή καταιγίδας.
Ο Γιώργος Κουτλής, αριστούχος τής Ρωσικής Ακαδημίας Θεατρικής Τέχνης, είχε «θεϊκή» έμπνευση, σκηνοθετώντας το έργο, το οποίο διάνθισε με ποικίλα στοιχεία, έχοντας κάνει και τη μετάφραση καθώς και τη διασκευή. Παρά τις παρεμβάσεις του, και αυτό είναι το αξιοθαύμαστο, το έργο τού Γκόγκολ ανέβηκε ακόμα πιο πάνω από την ήδη μεγάλη αξία του. Η δραματουργική επεξεργασία ανήκει στον Βασίλη Μαγουλιώτη, η μουσική, στον Αλέξανδρο Δράκο Κτιστάκη και οι φωτισμοί ήταν του Σάκη Μπιρμπίλη. Βοηθός σκηνοθέτη ο Ιάκωβος Μηνδρινός.
Μετά από δύο χρόνια επιτυχημένων παραστάσεων στο Θέατρο «Κιβωτός», όπου δεν γινόταν να βρεθεί εισιτήριο, «Οι παίκτες» σε καλοκαιρινή περιοδεία, με πρώτη στο Φεστιβάλ τής Περιφέρειας Αττικής, στο Αττικό Άλσος - Θέατρο Κατίνας Παξινού, όπου είχα τη μεγάλη χαρά να τους απολαύσω.
Στο πίσω μέρος τής σκηνής (σκηνικό η Άρτεμις Φλέσσα) μεγάλη υπήρχε μια εξέδρα, όπου πάνω της δύο έξοχοι μουσικοί «εκτελούσαν» διάφορα μουσικά «κομμάτια». Στο κάτω επίπεδο διαδραματίζονται τα πιο απίθανα, να φτάνουν μέχρι τους θεατές. Η ιδιοφυία τού συγγραφέα συνάντησε μιαν άλλη ιδιοφυία, αυτήν τού Γιώργου Κουτλή, ο οποίος μετουσίωσε ένα κλασικό έργο σε αριστούργημα. Οι κινήσεις όλων των ηθοποιών παρέπεμπαν σε ερμηνείες από την ιταλική Κομέντια ντελ άρτε (Commedia dell'arte) μέχρι τις μοντέρνες μουσικοχορευτικές παραστάσεις, δημιουργώντας έναν φρενήρη ρυθμό, μέσα σε ένα πολύ «καυτό» τοπίο, όπου κυριαρχεί το γκροτέσκο. Οι χορευτικές φιγούρες των ηθοποιών, χορογραφημένες υπέροχα από τον Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, είχαν καταπληκτικό αποτέλεσμα, καθώς η εκφορά τού λόγου, σε συνδυασμό με την κίνηση, απογείωναν τις ερμηνείες. Τα καταπληκτικά κοστούμια τής Ιωάννας Τσάμη, εμπνευσμένα και από τη ρώσικη κουλτούρα τής εποχής, πρόσθεσαν τα μέγιστα στην ατμόσφαιρα του έργου και στο συνολικό θαυμαστό αποτέλεσμα. Η ζωντανή μουσική τού Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη πρωταγωνιστεί και αυτή επί σκηνής, και όλα έδεναν αρμονικά, σε συνδυασμό με τους φωτισμούς τού Σάκη Μπιρμπίλη.
Οι ηθοποιοί σε ρεσιτάλ ηθοποιίας. Έβλεπα και δεν πίστευαν τα μάτια μου. Ο Γιάννης Νιάρρος, αεικίνητος, σε όλη την διάρκεια της παράστασης, μας παρέσυρε και με τον παραληρηματικό λόγο του, μπολιασμένο και με ελληνικά στοιχεία. Ο Βασίλης Μαγουλιώτης και ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος τον πλαισίωναν με εξίσου εξαιρετικές ερμηνείες. Ο Θέμης Πάνου και ο Ηλίας Μουλάς απογείωσαν την παράσταση, συνεπικουρούμενοι από τον Γιώργο Τζαβάρα και τους δύο μουσικούς.
Τα λόγια μου είναι λίγα, για να περιγράψω το παρατεταμένο σκηνοθετικό κι ερμηνευτικό παραλήρημα, το αναγεννησιακής αισθητικής αυτό επίτευγμα. Οι θεατές δεν αντιλαμβάνονται (και αυτή είναι η μαγεία) αν πρόκειται για πραγματικότητα ή απάτη, ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα, στο ατέλειωτο αυτό παιχνίδι. Το κοινό καταχειροκρότησε όλους τους συντελεστές, στο τέλος της μαγικής αυτής παράστασης, συνοδεύοντας τα χειροκροτήματα με ζωηρές επευφημίες. Πολλά και θερμά συγχαρητήρια.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2023
«Θέατρο Αττικού Άλσους - Κατίνα Παξινού»
Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, 1809 - 1852): Ρώσος θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος, γεννημένος σε τόπο τής σημερινής Ουκρανίας, μα της τότε τσαρικής Ρωσίας. Έγραψε πολλά διηγήματα, ένα (το κορυφαίο έργο του) μυθιστόρημα, τις Νεκρές ψυχές και θεατρικά έργα, από τα καλύτερα του παγκόσμιου δραματολογίου, όπως «Ο επιθεωρητής», καθώς και κάποια ποιήματα. Τα έργα του συγκαταλέγονται στα αριστουργήματα της ρεαλιστικής ρωσικής λογοτεχνίας τού 19ου αιώνα και θεωρείται εφάμιλλος μεγάλων συγγραφέων όπως οι: Λέων Τολστόι, Ιβάν Τουργκένιεφ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ο ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν.
Γεννήθηκε το 1809, στο κοζάκικο χωριό Σορότσινσκι της (τότε επαρχίας Πολτάβα) στην κεντρική Ουκρανία, (τότε Ρωσική Αυτοκρατορία) στο προγονικό υποστατικό τής οικογένειας Γκόγκολ – Γιαννόφσκι. Ήταν μοναχογιός γαιοκτήμονα, μέλους τής τοπικής αριστοκρατίας. Ο πατέρας του ασχολιόταν με το θέατρο ερασιτεχνικά, γράφοντας διάφορα εργάκια, που τα έπαιζαν στο αυτοσχέδιο θέατρο της οικογένειας. Σίγουρα, εδώ μπορούμε να βρούμε τις ρίζες τής λογοτεχνικής ενασχόλησης του Γκόγκολ καθώς και την αγάπη του για το Θέατρο. Από τη μητέρα του, πάλι, τη Μαρία Ιβάνοβνα Κοσιαρόφσκαγια, επίσης κοζάκικης καταγωγής και μέλος οικογένειας τοπικών αξιωματούχων, βαθιά θρησκευόμενη, σχεδόν θρησκόληπτη, φαίνεται να κληρονόμησε τον θρησκευτικό μυστικισμό, που τόσο τον ταλαιπώρησε τα τελευταία, κυρίως, χρόνια τής ζωής του.
Μετά το πέρας της βασικής ΤΟΥ εκπαίδευσης, ο Γκόγκολ, από τα 11 μέχρι και τα 19, (1820 - 1828) σπούδασε στο ανώτερο γυμνάσιο της πόλης Νιζίν τής σημερινής Ουκρανίας. Στο Γυμνάσιο είχε διακριθεί ως ηθοποιός, στις σχολικές παραστάσεις αλλά και ως μίμος, αφού μπορούσε να υποδυθεί, καταπληκτικά, διάφορους χαρακτηριστικούς τύπους. Αυτή η ικανότητα, όμως, δεν τον έκανε (όπως ίσως θα περίμενε κανείς) δημοφιλή. Αντιθέτως, ήταν απομονωμένος, και οι φίλοι του, ελάχιστοι. Το 1828, αφού τέλειωσε το Γυμνάσιο, μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη και αναζήτησε δουλειά στο «Αυτοκρατορικό Θέατρο του Χραποβίτσκι». Έδωσε εξετάσεις μπροστά στον διευθυντή τού θεάτρου τής πόλης, αλλά απορρίφθηκε. Μετά την απόρριψη εγκατέλειψε αυτό το όνειρο, πικραμένος.
Συγχρόνως, ασχολιόταν με τη Λογοτεχνία και δημοσίευσε, ανώνυμα, πρώτα ένα ποίημα με τον τίτλο «Ιταλία», που δεν το πρόσεξε κανείς, κι έπειτα, με το ψευδώνυμο Β. Αλώφ, ένα έμμετρο ειδύλλιο που είχε γράψει στα γυμνασιακά του χρόνια, το «Χανς Κιούχελγκάρντεν». Το ποίημα επικρίθηκε από μερικούς κριτικούς και ο Γκόγκολ μάζεψε όλα τα κυκλοφορούντα αντίτυπα και τα έκαψε. Ωστόσο, δεν απογοητεύτηκε τόσο, ώστε να σταματήσει κάθε ενασχόληση. Συνέχισε να δημοσιεύει, σποραδικά, κάποια διηγήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ, παράλληλα, βρήκε μια θέση γραμματέα στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, εργασία από την οποία και ζούσε.
Το 1831 είναι η χρονιά που ο Γκόγκολ θα γνωρίσει την επιτυχία. Η δημοσίευση του πρώτου τόμου των διηγημάτων του, με τίτλο «Βραδιές στο μετόχι κοντά στη Ντινάνκα» ή «Βραδινές συντροφιές στο χωριό», θα τον κάνει γνωστό και αποδεκτό στον πνευματικό κόσμο τής χώρας. Θα προκαλέσει μέχρι και τα ευνοϊκότατα σχόλια του μεγάλου Πούσκιν αλλά και του κορυφαίου κριτικού τού καιρού του, του Βισαριόν Μπελίνσκι. Στα 23 του χρόνια, ο Γκόγκολ ήταν πλέον μια προσωπικότητα των ρωσικών γραμμάτων.
Το 1832 έγραψε και το πρώτο του θεατρικό έργο «Το παράσημο του Βλαδίμηρου Γ΄ τάξης», που δεν το ολοκλήρωσε, όμως, φοβούμενος ότι η λογοκρισία δεν θα του επέτρεπε να το ανεβάσει. (Την εποχή του τσάρου Νικόλαου του Α΄, εποχή κατά την οποία έζησε ο Γκόγκολ αλλά και ο Πούσκιν, η Αυτοκρατορική Επιτροπή Λογοκρισίας ήταν παντοδύναμη, και ήλεγχε όλη την πνευματική παραγωγή τής χώρας. Το 1833 αρχίζει να γράφει την κωμωδία του «Τα Παντρολογήματα», αλλά την αφήνει στη μέση, για να αφοσιωθεί στην επόμενη που σχεδίαζε, τον περίφημο «Επιθεωρητή».
Με τη βοήθεια των καινούριων φίλων του διορίζεται καθηγητής σε ένα παρθεναγωγείο, θέση που αφήνει το 1834, για να δουλέψει ως υφηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, στο μάθημα της Μεσαιωνικής Ιστορίας. Όμως και αυτή η απασχόλησε δεν του ταίριαζε και παραιτήθηκε.
Το 1835 δημοσίευσε την επόμενη συλλογή διηγημάτων του, το «Μιργκορόντ» (Η πόλη τής ειρήνης), με θέματα από την αγαπημένη του γενέτειρα, από την οποία διάσημο θα γίνει το διήγημά του «Ταράς Μπούλμπα». Στη συλλογή «Αραβουργήματα» περιλαμβάνει άρθρα του για την Παιδαγωγική, τη Λογοτεχνία και την τέχνη, γενικώς, καθώς και νουβέλες από την καθημερινή ζωή τής Αγίας Πετρούπολης, μεταξύ των οποίων το επίσης διάσημο, «Ημερολόγιο ενός τρελού». Λίγους μήνες μετά τη δημοσίευση του Μιργκορόντ τελείωσε τη συγγραφή τού θεατρικού έργου «Ο Επιθεωρητής», το οποίο πρωτοπαίχτηκε τον Απρίλιο του 1836. Το έργο τάραξε τα λιμνάζοντα νερά και της θεατρικής γραφής αλλά και της κοινωνίας. Διαφεύγοντας από τη λογοκρισία, η οποία θεωρώντας το έργο μια εύθυμη κωμωδία δεν κατάλαβε την πραγματική σημασία, σατιρίζει αμείλικτα όλη τη γραφειοκρατική δομή τής Αυτοκρατορίας. Μια πολεμική, όμως, ξεκίνησε εναντίον του από τους δημοσίους υπαλλήλους τής εποχής, που τον αναγκάζει να φύγει από τη Ρωσία, πικραμένος.
Πρώτος σταθμός του, η Ζυρίχη και μετά το Παρίσι. Εγκαθίσταται μόνιμα στη Ρώμη, και αρχίζει να γράφει τις «Νεκρές Ψυχές», ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα στην παγκόσμια Λογοτεχνία. Το βιβλίο αυτό είναι εμπνευσμένο από τη ζωή των δουλοπάροικων της εποχής του. Ύστερα από 3 μήνες αγώνα με την επιτροπή λογοκρισίας, το μυθιστόρημα δημοσιεύεται τον Μάιο του 1842. Ο επόμενος σεισμός που επιφύλαξε ο Γκόγκολ στον πνευματικό κόσμο τής χώρας του είχε γίνει. Το έργο έκανε τεράστια εντύπωση, συγκλόνισε ολόκληρη τη Ρωσία και όχι μόνο τον πνευματικό κόσμο. Δίχασε, ακόμα μια φορά, το κοινό (άλλοι το αγάπησαν, άλλοι το μίσησαν), και ο Γκόγκολ, που ίσως περίμενε πανεθνική ομόφωνη αναγνώριση, θα εγκαταλείψει και πάλι τη Ρωσία. Επέστρεψε στην αγαπημένη του Ρώμη. Τον ίδιο χρόνο θα τελειώσει το θεατρικό του έργο «Τα Παντρολογήματα» και το στέλνει να παρουσιαστεί στο θέατρο της Ρωσίας. Το έργο πρωτοπαίχτηκε τον Δεκέμβριο του 1842. Τελειώνει, επίσης, και την άλλη κωμωδία του, τους «Οι παίκτες», που την είχε αρχίσει το 1836. Το έργο ανέβηκε τον Φεβρουάριο του 1843.
Την ίδια χρονιά θα δημοσιεύσει και το διήγημά του, το περίφημο «Παλτό», ένα έργο που θα κάνει τεράστια εντύπωση στους συγχρόνους του και θα επηρεάσει και τους μεταγενέστερους. Χαρακτηριστική υπήρξε η φράση τού Ντοστογιέφσκι για το έργο αυτό: «Όλοι βγήκαμε από το Παλτό του Γκόγκολ».
Στη Ρώμη, η ζωή του δεν είναι καθόλου εύκολη. Η ψυχική αρρώστια που ο ίσκιος της απλωνόταν πάντα στη ζωή του, αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της πιο ευδιάκριτα. Νευρικοί πόνοι στο στομάχι τυραννούν το σώμα του, ενώ τύψεις τυραννούν την ψυχή του. Νιώθει ότι με τις Νεκρές Ψυχές αδίκησε τη Ρωσία, ότι δεν την αγαπάει όσο θα όφειλε, ότι της έκανε κακό και θέλει να επανορθώσει. Αποφασίζει να προσθέσει ακόμα δύο μέρη στο έργο, για να συμπληρώσει την πραγματική εικόνα τής χώρας. Θα ονομάσει το δεύτερο βιβλίο «Αφυπνιζόμενες Ψυχές» και το τρίτο, «Ξυπνημένες ψυχές». Αρχίζει την προσπάθεια, μα δεν είναι ευχαριστημένος από το γράψιμό του. Γράφει και σβήνει συνέχεια και μάλιστα καίει τα χειρόγραφά του δύο φορές: το 1843 και ύστερα το 1845.
Πιστεύει ότι δεν τα καταφέρνει επειδή είναι αμαρτωλός. Δεν μπορεί να αποδώσει στο χαρτί αυτό που σκέφτεται και νιώθει πως τον τιμωρεί ο Θεός. Η ψυχική αρρώστια έχει πλέον το πάνω χέρι. Η μόνη διέξοδος που βρίσκει, όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά για όλη τη ρωσική κοινωνία, είναι το πισωγύρισμα, η επιστροφή στα πατροπαράδοτα θεμέλια της Ρωσίας: η απόλυτη υποταγή στον Τσάρο και στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Το 1847, μάλιστα, θα παρουσιάσει αυτές τις σκέψεις του, στο «Διαλεγμένα αποσπάσματα από γράμματα σε φίλους μου», όπου, υπό τη μορφή αλληλογραφίας (διαλόγου) μεταξύ φίλων, παρουσιάζει τα καινούρια «πιστεύω» του. Μόνο η διατήρηση της παλιάς κατάστασης είναι η λύση. Όλη η χώρα πρέπει να αφοσιωθεί στον Τσάρο και στην Ορθοδοξία. Κάθε νεωτερισμός είναι έργο τού Σατανά, ακόμα και η γνώση γραφής και ανάγνωσης κάνουν κακό στον αγνό Ρώσο χωριάτη. Το βιβλίο αυτό συγκλονίζει ακόμα μια φορά τη Ρωσία, για τους αντίθετους, ακριβώς λόγους, από τα προηγούμενα. Όλοι μένουν έκπληκτοι από τη στροφή του αυτή, του μέχρι τότε πρωτοπόρου συγγραφέα. Ο Γκόγκολ δεν μπορεί να ξαναβρεί τον παλιό εαυτό του.
Πηγαίνει για ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και τον Απρίλη του 1848 ξαναγυρίζει στη γενέτειρά του. Αφού επισκέπτεται το πατρικό του σπίτι, πάει στην Αγία Πετρούπολη και από εκεί στη Μόσχα, όπου θα εγκατασταθεί μόνιμα το φθινόπωρο του 1851. Θρησκομανής, πλέον, τη χαριστική βολή θα του τη δώσει η γνωριμία του, με τον πατέρα Ματβέι Κονσταντινόφσκυ, έναν αμόρφωτο καλόγερο, εξορκιστή δαιμονίων. Υπό την καθοδήγηση του πατέρα Ματβέι, και για να σώσει την ψυχή του, καίει τα χειρόγραφα του σχεδόν τελειωμένου δεύτερου τόμου, των Νεκρών Ψυχών, στις 24 Φεβρουαρίου τού 1852. Στο τέλος, (ως ένα είδος αυτοκτονίας) σταματάει να τρώει. Θα πεθάνει από ασιτία στις 4 Μαρτίου τού 1852, σε ηλικία μόλις 43 ετών. Ο συγγραφέας, που την κηδεία του θα παρακολουθήσει ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων, θα ταφεί στο μοναστήρι «Ντανίλωφ», στα περίχωρα της Μόσχας. Όταν το 1931 η σοβιετική κυβέρνηση αποφασίζει να γκρεμίσει το μοναστήρι, τα οστά του μεταφέρθηκαν στον σημερινό τόπο ανάπαυσής του, στο νεκροταφείο «Νοβοντέβιτσι». Όμως, όταν ανοίχθηκε ο τάφος του, για τη μεταφορά, το πτώμα βρισκόταν ξαπλωμένο μπρούμυτα. Η υπόθεση ότι ο Γκόγκολ τάφηκε ενώ ήταν ακόμα ζωντανός κυριαρχεί μέχρι σήμερα.

Θεατρικά έργα:
1832: Παράσημο Βλαδιμήρου τρίτης τάξης (κωμωδία ημιτελής)
1835: Τα παντρολογήματα (σατιρική κωμωδία)
1836: Οι παίκτες (σατιρική κωμωδία)
1836: Ο επιθεωρητής (σατιρική κωμωδία)
1842: Έξοδος από το θέατρο μετά την παράσταση μιας κωμωδίας (μονόλογος)

Διηγήματα και νουβέλες:
1831: Βραδιές στο μετόχι κοντά στη Ντινάνκα, συλλογή τεσσάρων διηγημάτων, α' τόμος:
Το πανηγύρι στο Σορότσινσκυ
Η νύχτα του Άι-Γιάννη
Νύχτα του Μάη
Το χαμένο γράμμα
1832: Βραδιές στο μετόχι κοντά στη Ντικάνκα, συλλογή τριών διηγημάτων, β΄ τόμος:
Νύχτα Χριστουγέννων
Μια τρομερή εκδίκηση
Ο Ιβάν Φιοντόροβιτς Σιπόνκα και η θεία του
1835: Μιργκόροντ, συλλογή τριών διηγημάτων:
Οι γαιοκτήμονες του παλιού καιρού
Ταράς Μπούλμπα
Ο καβγάς των δύο Ιβάν
1835: Αραβουργήματα, συλλογή τριών διηγημάτων:
Το πορτραίτο
Το ημερολόγιο ενός τρελού
Λεωφόρος Νιέφσκι
1836: Η άμαξα
1842: Το παλτό
Μυθιστόρημα:
1842: Νεκρές ψυχές
Δοκίμια
1847: Διαλεγμένα αποσπάσματα από αλληλογραφία με φίλους
Η εξομολόγηση του συγγραφέα
1851: Στοχασμοί πάνω στη Θεία Λειτουργία
Ποίηση
1829: Χανς Κιούχελγκάρντεν

«Βικιπαίδεια», απόσπασμα