Όταν η ποίηση της Σταυρούλας Δεκούλου, συνάντησε τη ζωγραφική της Φώφης Κούκα

 

Ελαιογραφία σε λινό καμβά (70 x 100) - Φώφη Κούκα

Χαράματα δακρύζει η ψυχή.
Σέ θείο παραπέτασμα εκ δεξιών 

βλασταίνει η ελπίδα
στ'  αριστερά η αγάπη αναπαύεται.
Γείρε να ξαποστάσεις και μην κλαις.
Πάρε απ' την άλικη στο μέτωπο σταγόνα
να πιείς να γεννηθείς.
Τρίτη απόγευμα ψιθύρισα τις λέξεις της απόγνωσης
μα αποφάσισα στον θάνατο να πορευθώ
κι από το δάκρυ μου να ξεδιψάσεις.
Γείρε να ξαποστάσεις και μην ντρέπεσαι
στο φως μπροστά να βγαίνεις νικητής.
Στα μάτια μου γεννιέται πάντα αθώος.

Σταυρούλα Δεκούλου

Υπέροχες στιγμές μοιράσματος και δημιουργίας συντροφιά με τη ζωγράφο Φώφη Κούκα

Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου, Αφουγκραστείτε τη Γη

Σιωπή...
Ακούτε το βουητό των ανεμοδαρμένων κυμάτων;
Τον άνεμο, που δαιμονισμένα σφυρίζει έξαλλος τρέχει;
Τα σύννεφα που γιομάτα βροχή κλαίνε;
Τ΄αστραπόβροντα που λυσαλέα σκίζουν τα ουράνια;
Λίγη σιωπή...
Αφουγκραστείτε τη γη...
Μυνήματα όμοια σαν την βουή του κόσμου.
Αγκομαχητά, απ' τις Ηπείρους των δυστυχισμένων.
Το κλάμα των πεινασμένων, τα γιατί των πληγωμένων.
Τη φρίκη των απανταχού σκλαβωμένων,
βασανισμένων, των παιδιών που θέλουνε
Αγάπη!
Αφουγκραστείτε τη Γη...

Η Χριστίνα Μυτιληναίου-Ιακωβίδου, γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου. Σε πολύ μικρή ηλικία μετακόμισε με τους γονείς της στην Αθήνα. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως γραμματέας σε δικηγορικό γραφείο. Ασχολήθηκε με διάφορες μορφές τέχνης, εξασκήθηκε στην ποίηση, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και μαθήματα γλυπτικής στα μουσεία Μπενάκη και Περαντινού. Φοίτησε στη Σχολή "Κλίμενς" για διακοσμητικές τέχνες.

Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν στον Σπετσιώτικο Αντίλαλο, στην τοπική εφημερίδα του Αιγάλεω, στα λογοτεχνικά περιοδικά: "Δευκαλίων", "Πνευματική Ζωή", και στην ποιητική συλλογή του Δημήτρη Μυτιληναίου "Έκσταση". Ασχολήθηκε επίσης με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας παιδικά ποιήματα και μικρές ιστορίες.

Είναι μέλος της ΠΕΛΤ και του συλλόγου ΛΙΝΟΣ Λόγου, Μουσικής και Τέχνης.

Το 2015 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο "Κατάθεση Ψυχής" από τις εκδόσεις Αρναούτη.

Η ποιητική της συλλογή "Έναστρα" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

ΠΡΟΣΩΠΟ – Βιβλιοnet (biblionet.gr)

      

Αδριανός Γκιζέλης, ποιητής - εικαστικός

 

Επιμέλεια:  Άγγελος Μαρίνος

Αδριανός Γκιζέλης, ποιητής - εικαστικός

Επιμέλεια: Άγγελος Μαρίνος

 

Αδριανός Γκιζέλης, ποιητής - εικαστικός

 

Επιμέλεια : Άγγελος Μαρίνος

Ιωσήφ Σαρειδάκης, Στερνό στίγμα

Στον Νίκο Καββαδία

τον ποιητή, π' ακούμπησε τη ψυχή μου

Θεριό στα σώψυχα απόψε ο μουσώνας και πονά,
χαραγμένη η πορεία για τ' αέναο ταξίδι,
ματίζεις σκέψεις μαρκόνη εδώ στη μοναξιά,
πως να δαμάσεις το θεριό, που πάει να σε πνίξει.

Σμάρι λαγγόνες κορμοράνοι και σκέψεις ζοφερές,
σ' ένα μονόκλινο ενός ψυχρού νοσοκομείου,
σε θάλασσα ταξίδι που δεν λόγιασες ποτές,
ασάλευτος στη γέφυρα ενός χαμένου πλοίου.

Μαΐστρος φυσά στου απόσπερου το φέγγισμα,
στίγμα στερνό, λιμάνι του Gabes, τέλος η πορεία,
στο κάσσαρο με τον Ντιάζ στο πέλαγο π' ανάβλυζε,
της μοίρας την πέμπτη του Μπετόβεν συμφωνία.

Ας πιούμε απόψε ένα καφέ, ας είναι κάπου εκεί,
στο Σφαξ, στη Βυρυτό ,στη le Panier, Μαρσίλλια,
η μαζί εκεί με τους ιθαγενείς π' ανάβουνε φωτιές,
στο πάλαι ποτέ Σιάμ, στην πανέμορφη τη Μαλαισία.

Γοργόνες σ' ενάλιες σπηλιές, κάνουνε σύναξη,
στ' ανηφόρι εσύ με βήμα αργό για την Kasbah,
από τα πέτρινα πεζούλια οι πατρώνες εμισέψανε,
στο νούμερο ταλαάτ λευκό κορμί σε καρτερά.

Με το καράβι του Θησέα εσύ πια ταξιδεύεις,
αγέρωχος, ενάλιος εραστής, σε τόπους ιλαρούς,
το μαραμπού σε περιμένει στη Μπατάβια,
στο Porto Alegre, Singapore , Αλγέρι στο Ταρτούς.

Κι΄ως λένε, η γη θα γίνει το πιότερο μια θάλασσα,
και θα βρεθείς στο κόλπο της Βεγγάλης στις Ινδίες,
θα σμίξεις στα νερά των τροπικών π' αγάπησες,
με τις πλούσιες και άμορφες των ποσταλιών κυρίες.

Με τους δικούς σου στίχους στις θάλασσες πορεύτηκα,
όταν θα 'ρθει η στιγμή θα το 'θελα πολύ να σε γνωρίσω,
μια θέση κράτα δίπλα σου, έτσι τ' ονειρεύτηκα,

μαζί σου τα όμορφα ταξίδια μας να τραγουδήσω. 

 

     

Οι συνοδές θαλασσογραφίες είναι έργα του Ιωσήφ Σαρειδάκη

Φωτεινή Παππά, Τριαντάφυλλα

Μόλις κοιμόμαστε, ξυπνούσε το μαγεμένο δάσος του μεσημεριού.

Η σκιά μας έρριχνε τ’ ανάλαφρο σεντόνι της, μα μέσα από τις τρύπες

της σκιάς έχωνε ο ήλιος τα χρυσά του δάκτυλα που άχνιζαν απ’ τη ζέστα και

μας χάιδευε τα στήθεια και τα σκέλια.

Το γυάλινο πρόσωπο του νερού γελούσε κάπου απόμακρα

και ράντιζε τις ροδοδάφνες με μικρά διαμάντια.

Γυμνές γυναίκες πέρναγαν κάτου απ’ τα δέντρα, ήρεμες και

παράξενες σα νάχαν πιεί το αμίλητο νερό.

Πίσω τους τρέχανε νιογέννητα ελαφάκια στεφανωμένα

με τριφύλλι.

Άλλες κρατούσαν ψηλά σταμνιά στον ώμο.

Άλλες χορεύανε συρτό χορό κάτου απ’ τις δυό μεγάλες λεύκες.

Τ’ άσπρα κορμιά τους φέγγριζαν στους ίσκιους, πλασμένα

με νερό και φως κι αέρα.

Θέλαμε να ξυπνήσουμε, μα πάνου στην καρδιά μας γονάτιζε το καλοκαίρι.

Ένα ψηλό παράθυρο είναι το τραγούδι. Βλέπει στο δρόμο, βλέπει

και στον ουρανό.

Απ’ αυτό το παράθυρο κοιτάμε τον κόσμο.

Τα βράδια ανάβουν στις βουνοκορφές αγροτικές φωτιές σαν ανοιχτά

φωτισμένα παράθυρα στη μακρινή πολιτεία της γαλήνης.

Εκεί κάθουνται οι άγγελοι μαζί με τους τσοπάνους και τα πρόβατα,

και ξαναλέν χαρούμενοι τα παραμύθια του περασμένου χειμώνα.

Εμείς κουβαλήσαμε δω πέρα το χαμένο καλοκαίρι – κείνο το βράδυ που όλοι κλαίγαν μες στον άνεμο και κρυώναν.

Και, να δεις, ο Θεός θα μας αγαπήσει, θα μας βάλει να κάτσουμε στα πόδια του και θα χαμογελάσει γλυκά καθώς εμείς θα στολίζουμε τα μακριά μουστάκια του με μαργαρίτες.

Κι όταν βραδιάσει θα ζέψουμε το μικρό του τ’ αμάξι που το σέρνουν

οι γρύλλοι και θα περάσουμε στη μέση του παράδεισου ενώ οι άγγελοι θ’ ανάβουν τ’ αστέρια για να φωτίζουν τα παιδάκια που μείνανε κάπου στον κάμπο.

Οι εικαστικές δημιουργίες  της συλλογής Τριαντάφυλλα είναι έργα της Φωτεινής Παππά

Οι στίχοι που συνοδεύουν τα εικαστικά είναι αποσπάσματα από το "Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού" του Γιάννη Ρίτσου

Ιωσήφ Σαρειδάκης, RAGOON

Σε μαργωμένες θάλασσες και μια πορεία στον χάρτη,
στο χάρτη που σε γέλασε σε πόρτα ξενικά,
σε κάθε μπίντα έδενες, του κάβου σου θελιά,
στη Μπούρμα, στον Αρχάγγελο, στα πέτρινα τα πάθη.

Ποιος οίστρος σε ξεστράτισε, σε τούτες δω τις μπάντες,
παιδιά ιερόδουλες μορφές, στου ζόφου τη μπασιά,
σε κατώγια ανήλιαστα υγρά και σκοτεινά,
πατρόνες ανελέητες, πουλούν νιάτα στις πιάτσες.

Η βουβή νύχτα τα φτερά με τον Μορφέα απλώνει,
στο απόλυτο το έρεβος πλουτώνιας σιωπής,
γεράκι στη κόφα ανίμενε το φως της ροδαυγής,
φωτιά το ουρανοθέμελο που τη Ρανγκούν ματώνει.

Αργόσυρτοι οι ήχοι του σιτάρ, στη καταχνιά,
από νωρίς κουρνιάσανε οι γλάροι στη προβλήτα,
άλλοι ξυπόλητοι μεσ΄τα νερά, στη τροπική τη νύχτα,
κι’ άλλοι ανεβαίνουν βιαστικοί του γκάγκουε τα σκαλιά.

Αλαφροΐσκιωτες ψυχές στου συρφετού τη δυσωδία,
στων ανέμων τις ρούγες πετάνε τώρα αδειανές,
σε δαιδάλων δρόμους και ετερόκλητες διαδρομές,
κι’ εσύ ψάχνεις ακόμα να βρεις τη μάνα αμαρτία.

Ιωσήφ Σαρειδάκης 

Ποιητής - Εικαστικός

Όλες οι συνοδές θαλασσογραφίες είναι δημιουργίες του Ιωσήφ Σαρειδάκη