Στον Αστερισμό της Παναγιώτας Ζαλώνη, 20 Οκτωβρίου 2024, ΒΕΡΓΙΝΑ

Στις 20 Οκτωβρίου όλη η Αθήνα είχε παραλύσει λόγω του ποδηλατόδρομου. Αυτό όμως δεν σταμάτησε την αεικίνητη Παναγιώτα Ζαλώνη η οποία υποδέχτηκε τους φίλους και αναγνώστες της των βιβλίων της, αλλά και τα μέλη του Ξάστερον στον φιλόξενο χώρο των εκδόσεων Βεργίνα. 

Την εκδήλωση συντόνισε η Σταυρούλα Δεκούλου σε συνεργασία με τον Άγγελο Μαρίνο.

Χαιρετισμό απηύθυνε η Διευθύντρια των εκδόσεων Βεργίνα Ευγενία Ασημακοπούλου Τσαλπαρά, 

ενώ για το έργο της Παναγιώτας Ζαλώνη μίλησαν

 ο Χρήστος Σκιαδαρέσης, 

φιλόλογος, μέλος της ΕΕΛ και

     

 

ο Πάνος Κούρβας, 

λογοτέχνης και μέλος του ΔΣ της ΕΕΛ. 

  

     

Τῶ ἠγαπημένω

Χάρτινε αγαπηµένε

χωράς στο ποίηµα.

Χωράς και στην καρδιά µου;

Στα όνειρά µου, βασιλιάς

κι εγώ, βασίλισσά σου

να σ’ αγαπώ, να µ’ αγαπάς

να µε φιλάς, ν’ αναριγάς.

Αλήθεια λέω, το µπορώ

µε σένα γλάρο, να πετώ

στο ίδιο ποίηµα...

Πάνω απ’ το κύµα, τον καηµό,

πάνω σε ρίµα

 

Έκκληση

Μην της µιλάτε

αφήστε τη µόνη να γυρίζει

µε τα χέρια φορτωµένα ποιήµατα.

Τον θάνατο κλωτσήστε

που την περιτριγυρίζει.

Τους καηµούς της ξεριζώστε

µε την αξίνα της αγάπης,

να κυλήσουν της γαλήνης τα νερά.

Μπορείτε φίλοι,

γυρίστε πίσω τη χαρά,

τα ποιήµατα στα χέρια της ν’ ανθίσουν

και θα κερδίσετε µισθό στον ουρανό.

Μην την αφήνετε να αιωρείται στο κενό.

          

Μα δεν µε πήρες µαζί σου

έστω µια φορά στη θάλασσά σου,

βασιλέα Ποσειδώνα,

στων ανακτόρων σου τον θρόνο

να σε καµαρώσω...

Παράπονο το έχω

Πληγώνει πάντα

τις γραμμές της παλάμης

τ’ άδοτο φιλί.

Μην το σφίγγεις στα χέρια

θα σπάσουν οι φλέβες του

  

     

Η Παναγιώτα Ζαλώνη χάρισε έναν από τους πίνακές της στην Άννα Φιλιώτου για τη στήριξή της στην έκδοση του Κελαινώ. 

     

Νάµατα,

Νόησης που κοχλάζει

Νυχτιάτικα ποιήµατα!

Νότες ξεχύνονται µ’ ωραία χρώµατα

Να τις ακούει να χαµογελάει ο Θεός

Νοτιάς, σ’ όλη τη γη να τις σκορπάει

Ναών καµπάνες χαρµόσυνα σηµαίνουν.

Νάματα της Παναγιώτας Ζαλώνη!

     

     

Πολλοί λογοτέχνες της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών τίμησαν την ποιήτρια που έχει διατέλεσει Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κρίσης Νέων Μελών της ΕΕΛ. 

Αριστερά η Φωτεινή Αζαμοπούλου, Γενική Γραμματέας της ΕΚΝΜ της ΕΕΛ και δεξιά η Θεοδώρα Κουφοπούλου Ηλιοπούλου, ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Ξάστερον και νονά του περιοδικού Κελαινώ. 

Η πιο μικρή αγαπημένη της Παναγιώτας Ζαλώνη, η ποιήτρια Κάλλια Κουμπλουδέλη

Στην εκδήλωση και ο Δημήτρης Φυκίρης και η Σταυρούλα Βενιέρη των εκδόσεων Κούρος. 

Πήραμε και συνέντευξη μπροστά σε όλους...

1. Μαμά Κελαινώ, πότε έγραψες το πρώτο σου ποίημα;

Έγραψα το πρώτο μου ποίημα όταν ήμουν ακόμα νέα. Μετά παντρεύτηκα, έκανα παιδιά και τρέχαμε να τα μεγαλώσουμε. Μη λείψει τίποτα σε κανέναν. Έγραψα την πρώτη μου ποιητική συλλογή για την εγγονή μου την Αντωνία.... και λίγο καιρό μετά ακολούθησε το γαλάζιο άλογο που το είπα γαλάζιο γιατί τα ποιήματα τα έγραφα με ένα στυλό με γαλάζιο μελάνι. 

2. Έχεις γράψει και πεζά και θεατρικά. Αν έπρεπε να επιλέξεις ένα είδος γραφής μόνο, τι θα επέλεγες;

Αγαπώ όλα τα πνευματικά μου παιδιά, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω κάτι θα δήλωνα ποιήτρια.

3.  Υπήρξαν φορές που είπες « Θα τα παρατήσω όλα και θα φύγω. Δεν αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια;»

    

Όχι, ποτέ. Θα προσπαθούμε για πάντα ...

4. Κελαινώ, 25 χρόνια κυκλοφορίας. Γηράσκει η ποίηση; Πώς βλέπεις να εξελίσσεται ή να αλλάζει μέσα από τους ποιητές που φιλοξενείς στο Κελαινώ;

Η ποίηση αλλάζει, ακολουθεί την εποχή της. Αλλάζουν οι ποιητές, αλλάζουν οι άνθρωποι. Κελαινώ... ναι 25 χρόνια και κάθε χρόνος και πιο δύσκολος. Συνήθως το περιοδικό βγαίνει με έξοδα δικά μας, αλλά είναι ο τρόπος να βγουν έξω στον κόσμο πολλοί ποιητές, νέοι άνθρωποι και δεν θέλω να το στερήσω από κανέναν αυτό. 

5. Υπόσχεσαι να συνεχίσεις να γράφεις;

Υπόσχομαι, υπόσχομαι, υπόσχομαι!!!

6. Να βγάλω και μια είδηση για το Τέχνης τόπος… τι καινούριο ετοιμάζεις τώρα;

Ετοιμάζω δυο βιβλία μαζί σε δυο διαφορετικούς εκδοτικούς οίκους (γέλασε σαν μικρό παιδί που έκανε σκανταλιά)

7. Μαμά Κελαινώ είσαι χαρούμενη που είμαστε όλοι εδώ σήμερα μαζί;

Μου δώσατε παρά πολύ μεγάλη χαρά. Ξανάνιωσα. Σήμερα είναι μια υπέροχη γιορτή για μένα σε έναν κόσμο που όλο και δυσκολέυει. 

Λάβαμε ευχές, αγκαλιές, σπιτικά γλυκά και σύκα και βγάλαμε πολλές πολλές φωτογραφίες. Είμαστε όλοι εκεί και η στοά είχε γιορτή. Κάπως έτσι ψηλώνουν οι άνθρωποι και φτερώνουν οι ψυχές. Κάπως έτσι μοιράζεται και όχι ξοδεύεται η ποίηση και ομορφαίνουν οι άνθρωποι. 

Για το Τέχνης τόπος, φωτογραφία, βίντεο, επιμέλεια, Σταυρούλα Δεκούλου

Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου - Εκδόσεις Βεργίνα

Ο εκδοτικός οίκος Βεργίνα, γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα για το βιβλίο οργάνωσε μια λογοτεχνική γιορτή στη στοά έξω από το βιβλιοπωλείο του οίκου, με καθίσματα, πλούσια εδέσματα και καλεσμένους πολλούς συνεργάτες και φίλους του εκδοτικού οίκου. 

Κεντρικό πρόσωπο της εκδήλωσης η επί χρόνια συνεργάτης του εκδοτικού οίκου

Παναγιώτα Χριστοπούλου Ζαλώνη. 

Οι παριστάμενοι λογοτέχνες διάβασαν αποσπάσματα από τα βιβλία τους, 

αλλά και από τα βιβλία των ομότεχνών τους. 

Η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί διεθνώς από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, αφιερωμένη σε δύο μεγάλους δημιουργούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας που «έφυγαν» την ίδια ημέρα (23 Απριλίου 1616) από τη ζωή, τους Ουίλιαμ Σαίξπηρ και Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Ξεκινώντας από το 2016, η Ένωση Ελληνικού Βιβλίου καθιέρωσε και στην Ελλάδα την 23η Απριλίου ως Ημέρα Βιβλίου, με κεντρικό μήνυμα «διαβάζω & αλλάζω».

Από τις βραχογραφίες και τις «Δέκα εντολές» στους πάπυρους και τις περγαμηνές και τα Ιερά Ευαγγέλια. Κι από τις μαρμάρινες πλάκες με τις σκαλιστές επιγραφές στις δερματόδετες εκδόσεις, τις εγκυκλοπαίδειες, τα μυθιστορήματα και τις ποιητικές συλλογές, τα λευκώματα, τα ημερολόγια, τα παραμύθια και πόσα αλήθεια ακόμα…

Συγγραφείς, γραφίστες, εκδότες, τυπογράφοι, επιμελητές, βιβλιοπώλες

Είμαστε όλοι μια μικρή μεγάλη κοινωνία, μια παράξενη οικογένεια που όλοι μαζί μέσα από εύκολες ή δύσκολες διαδικασίες συνεργαζόμαστε για να κρατήσει ο αναγνώστης ένα βιβλίο στο χέρι του, να χαϊδέψει το εξώφυλλο και να μυρίσει το φρεσκοτυπωμένο χαρτί.

Το ραντεβού μας ανανεώθηκε για την 23η Απριλίου της επόμενης χρονιάς!

Βραβεία Βιβλίων & Θεατρικού Μονολόγου από το Περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ

 

Το Λογοτεχνικό Περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ γιορτάζει την 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

και σας περιμένει την 

ΤΡΙΤΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

στις 11:30 π.μ.

Στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών

Γενναδίου 8 & Ακαδημίας, Αθήνα 106 78

και βραβεύει τα 

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Στην γιορτή για την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου  το Κελαινώ επέλεξε από τα βιβλία  που απεστάλησαν στην έδρα του τα 3 τελευταία χρόνια 2021, 2022, 2023 

και βραβεύτηκαν οι δημιουργοί τους.

• Αθανάσιος Τρίψας 

• Αθανάσιος Φροντιστής 

• Αθανάσιος Νασιόπουλος

• Ανδρέας Δρίτσας 

• Άννα Φιλιώτου 

• Γιάννης Ανδρουλιδάκης
• Γιάννης Σταύρου 

• Γιώργος Μανιατάκης 

• Γρηγόρης Σκλήνος 

• Ειρήνη Ντούρα Καββαδία 

• Έλενα Απέργη 

• Ηρώ-Χρυσάνθη Αλεξανδράκη 

• Καλλιόπη Κουμπλουδέλη 

• Κοσμάς Μεγαλοκονόμος 

• Λένα Φατούρου 

• Λευτέρης Μουφτόγλου 

• Μαρία Σ. Άνθη 

• Μαρία Κανδύλη 

• Μαρίνα Αντωνίου-Μάρκου 

• Μπογιάνκα Κονσταντίνοβα 

• Ντίνος Κουμπάτης 

• Ξανθή Χοντρού Χιλλ 

• Παναγιώτης Κουμπούρας 

• Παρασκευή Μέμου 

• Σοφία Π. Σαμόλη 

• Σταματία Μωραΐτη 

• Σταυρούλα Δεκούλου 

• Τάκης Κούρβας 

• Φωτεινή Αζαμοπούλου 

• Χρήστος Χριστόπουλος

• ZBIGNIEW MIROSLAWSKI

Στην ίδια εκδήλωση θα απονεμηθούν και τα 4 βραβεία του διαγωνισμού  θεατρικού μονολόγου 

στην μνήμη του ποιητή και θεατρικού συγγραφέα, 

Αντιπροέδρου του Ομίλου Ξάστερον, "Θανάση Αγγέλου"

Βραβεύονται 

 Αντώνης Ευθυμίου

Ελένη Λύτρα

Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου

Μαριαλίνα Γκανά

Για τον Όμιλο Ξάστερον και το Περιοδικό Κελαινώ 

Παναγιώτα Χριστοπούλου Ζαλώνη

«Ερήμην του ποιητικού λόγου» της Παναγιώτας Ζαλώνη

«Ερήμην του ποιητικού λόγου» 

της 

Παναγιώτας Ζαλώνη 

Ποιητή, ατίθασε κι ωραίε, που κρύβεσαι στα σύννεφα των φθόγγων σου, βουλιάζεις στην ωραιότητα των στίχων σου, ακροβατείς ανάμεσα στις περιγραφικές αναμνήσεις σου, οδοιπορείς με αλαλαγμούς δοξαστικούς με διθυράμβους ονειρικούς, που, «τέμνουν τον δεκαπεντασύλλαβο», τον βυζαντινό ιδιόμελο ρυθμό.

Έλα στην εποχή μας –σε έχουμε ανάγκη – που υποφέρει από έναν κατακλυσμό υπολέξεων, που μας ρίχνουν στα κεφάλια μας τα μέσα ευρείας δημοσιότητας με την επικουρία της παραλογοτεχνίας και της υποκουλτούρας. 

Στερεότυπες εκφράσεις, λεκτικό υλικό ομοιόμορφο, βαριά μας βομβαρδίζει από παντού και μας ρίχνει σε μια γλωσσική λεξιπενία. 

Έλα εσύ, ποιητή, να μας μιλήσεις για τα ουσιώδη, την αλήθεια της ψυχής σου να μας καταθέσεις, να μας πεις με τον φωτεινό σου λόγο, πώς να υπερβούμε αυτή την πραγματικότητα στη χώρα μας. Δίδαξέ μας τις έμφορτες φως, ομορφιά, νοήματα υψηλά λέξεις σου. Δώσε μας εφόδια, γιατρικά, γι’ αυτήν τη νόσο της ελληνικής κοινωνίας. 

Έλα εσύ, ποιητή, να συντηρήσεις την τεράστια οικουμενική κληρονομιά μας, «την γλώσσαν την Ελληνικήν», αυτήν που δόξασε στα πέρατα της γης ο Κ. Π. Καβάφης και πριν απ’ αυτόν ο Όμηρος, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, ο Πίνδαρος και ο Μέγας Αλέξανδρος. Οι Απόστολοι των Εθνών με τα Ευαγγέλια κι ο Ιωάννης με την Αποκάλυψη. 

Ταξίδεψε τα βιβλία σου με τον πλούσιο ελληνικό λόγο σε χώρες πολλές και μακρινές, με τη βοήθεια του Θεού και κανενός άλλου. 

Οι ιθύνοντες αδρανούν, κωφοί στις παρακλήσεις και στις αιτήσεις για μια βοήθεια που αξίζει όσο τίποτα, για την έκδοση και διακίνηση μνημείων του Ελληνικού λόγου, που σεις στην Πατρίδα σας αφήνετε κληρονομιά ανεξάντλητη, τεράστια και ουσιωδώς πλουσία. 

Και συ, Έλληνα μεταφραστή της ξένης λογοτεχνίας, που αγωνίζεσαι απλήρωτος και άδοξος να κυκλοφορούν στις ξένες χώρες έργα δικών τους δημιουργών στην γλώσσα την ελληνική, και να τους αποδεικνύεις ακόμη μια φορά, πόση ομορφιά και πλούτος εμφωλεύεται στις άφθαστου κάλλους ελληνικές λέξεις και εκφράσεις, «ξέχωρες όλες, θαυμαστές, εξαίσια σμιλευμένες από ποιητές». 

Διαπρεπείς επιστήμονες, καλλιτέχνες, αθλητές, συνεπίκουροι των μεγάλων δημιουργών του λόγου, μεταλαμπαδεύστε την σ’ όλο τον κόσμο με πρότυπά σας: Τον Θεόδωρο Γαζή, τον Μανουήλ Χρυσολωρά, τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο, τη Μαρία Κάλλας, τον Ηλία Καζάν τον Μιχάλη Κακογιάννη που ευαγγελίσθηκαν το ελληνικό ιδεώδες, την ελληνική γλώσσα, στις καλλιτεχνικές της εκφάνσεις, στην απόλυτη ομορφιά της, στην πληρότητά της, στη σαφήνεια και βαρύτητα των λέξεών της, στην επιστημονική ορολογία, ώστε να μείνουν ίδιες, ανέπαφες, για όλο τον κόσμο. 

Όλοι ξέρουμε ότι ο Ξενοφών Ζολώτας έγραψε και ανέγνωσε σε διεθνές συνέδριο επίσημο κείμενο στ’ Αγγλικά, με όλες τις λέξεις του κειμένου Ελληνικές, κι έμεινε αυτό το κείμενο ιστορικό. 27000 ατόφιες ελληνικές λέξεις δανείσθηκαν άλλες γλώσσες ενώ μόνο 30 από Σλάβικες 235.000 λέξεις έχουν ελληνική ρίζα κι άλλες, ατόφιες, ισχύουν διεθνώς, όπως: Δημοκρατία, Αρχιτεκτονική, Πολιτική, Ολυμπισμός, Θέατρο, Μαθηματικά, Αστρονομία, Ο.Κ., Ρέζους, Φαινόμενο, Κρίση, Ενέργεια, Έρως, Φιλοσοφία, Αμήν, Βάπτισμα, κ. ά. Ελληνική γλώσσα! Κόσμημα του Πολιτισμού, σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που αγνοούν τη δύναμη της κάθε σου λέξης και σε εκθέτουν σε μεγάλο κίνδυνο, σε φτωχαίνουν, σε περιορίζουν, σε αλλοιώνουν. 

Πρόγονοί μας, σε άφησαν παρακαταθήκη σε μας, με τις τραγωδίες, φιλοσοφικά κείμενα, και νόμους κι εμείς πρέπει να σε παραδώσουμε ατόφια στις επόμενες γενιές. 

Σε σένα, λοιπόν, ποιητή, που είσαι πιο κοντά μου, μιας και της Μάνας Ποίησης εργάτρια ακούραστη κι απλήρωτη, δηλώνω πως είμαι, σε σένα που έχω το θάρρος λόγω της σχέσεώς μου με την υψηλή Μητέρα σου, στέλνω το κάλεσμά μου απόψε, ενώπιον τόσων πνευματικών ανθρώπων, επιστημόνων και αρχόντων της ωραίας Θάσου, ν α   δ ι α ι σ θ α ν θ ε ί ς, τη μεγάλη σου ευθύνη για κάθε φθορά και μετάλλαξη της ελληνικής μας γλώσσας. 

Ε ρ ή μ η ν   τ ο υ   π ο ι η τ ι κ ο ύ   λ ό γ ο υ, δεν θα είναι και τόσο εύκολοι οι αγώνες των εκπαιδευτικών, των γονέων, των ανθρώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών, των Αξιωματούχων της Ελληνικής Παιδείας. Ο ποιητικός λόγος ούτε στηρίζεται ούτε εκφέρεται μόνο στις 500 - 600 λέξεις που αποτελούν το καθημερινό λεξιλόγιο του σημερινού Έλληνα, αλλά σε όλες –περίπου 80.000.000 σύμφωνα με πανεπιστημιακές έρευνες του εξωτερικού– ( αρχαίες, μεσαιωνικές και νεοελληνικές). 

Πακτωλός η ελληνική γλώσσα, παρ’ όλες τις παραποιήσεις και τις αλλοιώσεις, α ν θ ε ί, μ ε γ α λ ο υ ρ γ ε ί και μας προκαλεί να την αγκαλιάζουμε, να την αγαπάμε, να την ερευνάμε και πάνω απ’ όλα να μην αφήνουμε να καλύπτουν με αφιόνι και ξερόχορτα τον δρόμο που οδηγεί στην κοίτη του, στις ρίζες της ελληνικής γλώσσας, εκείνης που ξέρει να περπατά λικνίζοντας το ποθητό κορμί της και χορεύοντας ξέφρενα, να μαγεύει τον ποιητή. 

Εκείνης, που μεθά με τη φλογέρα, το λαούτο και το κανονάκι, τον τραγουδιστή και το κοινό του. Εκείνης που ξελογιάζει με τις χιλιάδες αποχρώσεις της, τους πεζογράφους. Ολοφώτεινη αρχόντισσα, η Ελληνική Γλώσσα μας, θα παραμείνει στην αιωνιότητα. Ας ενώσουμε τον εαυτό μας, με το άπειρο φως της, να λάμπουμε και να φωτίζουμε τον κόσμο. Έχει ανάγκη ο κόσμος απ’ το δικό μας φως, των Ελλήνων το φως, να γίνει πιο λευκός, άυλο περίβλημα να ενδυθεί, αναλλοίωτη η ουσία του να παραμείνει. 

Κι εμείς στο βάθος του, «σωροί νομίσματος περιέργων εποχών και τόπων». 

            

          

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ

Σημάδια της ζωής σου

ψάχνω μες στα βιβλία

τα τετράδια, τον υπολογιστή.

Βλέπεις η ελπίδα

δεν έχει χαθεί.

Άλλοτε πως σβήνει, δείχνει

κι άλλοτε αναζωπυρώνεται

και να, προβάλλει Ορθή.

 

Ω γύρω κοίτα,

τ ί π ο τα,

πώς χάνονται και πάνε,

ημέρες, ώρες και στιγμές.

Τρέμουνε όλα

και οι χαρές σβηστές.

Κουράστηκα, ψυχή μου.

Μεγάλο είναι βάσανο

του «τίποτα» τ’ απόσκιο.

 

====

 

Αλητείες...

Που καθόλου δεν μου πάνε.

 

Νύχτες ολάκερες στις πλατείες

και τα στενά σοκάκια τα γραφικά

της Πόλεως των Ιδεών

με τα μεθυστικά λουλουδαρώματα

και τις θεσπέσιες μελωδίες

των ωδικών πτηνών

π’ αλήτευαν κι αυτά

μαζί με την ψυχή μου και τον νου μου.

 

Επιθυμίες πεπτωκυίες

στις πλατείες

Νύχτες ολάκερες

τα μάτια κατακόκκινα

απ’ τις κραιπάλες.

Λιώμα ο νους και η ψυχή.

Ο στίχος λάβα ηφαιστείου.

 

====

 

To αλφαβητάρι του εγκλεισμού

 

Β

Βλέπεις; Ο ήλιος ολόλαμπρος!

Βγες στο μπαλκόνι, να τα πούμε

Βρες έναν τρόπο ποίημα να στήσουμε

Βιολέτες θα σου φέρω για να το στολίσουμε

Βραδιάζει.. Αλλοίμονο μην το καθυστερήσεις

Βάλσαμο ήτανε το ποίημά σου

Βασίλισσα η ψυχή μου τώρα είν’ κοντά σου

 

====

 

Γ

Γεσθημανή δε βρίσκω να σταθώ

Για να προσευχηθώ

Γέμισε ο τόπος πόνο, χαλασμό

Γιατρειά θέλω να βρω

Γερή να γίνω

Γεράνια στην αυλή μου να φυτεύω

Γονάτισα, φοβήθηκα και φτώχεψα

Γυμνό σαν είδα των ελαιών το όρος

Γιατί πού πήγαν οι ευλογημένες οι ελιές;

Γύρω μου «τίποτα»

Γιατί; Πάλι ρωτώ

Γέρασα λυπηθείτε με, η πίκρα μου βουνό