νήΚος παναγιωτάρας, ποίηση & απαγγελία από τις τελευταίες εκδόσεις του ποιητή

Απαγγέλει ο Δημήτρης Φιλελές

.

.

          _ το φιλί _

Το κάθε τι στον χρόνο του αλλά όχι στην θέση του, ο Ογκίστ δεν γνώριζε˙
Ο αιώνας του διαφωτισμού έκλεισε νωρίς, δεν άντεχε τόσο φως,
τόση αλήθεια τόσο ψυχρό συναίσθημα.
Λόγος πολιτικός το μαρμάρινο πεντελικό φιλί του σχεδόν ξεδιάντροπο
Καθαρό βλέμμα, απαράλλακτο, ξεπετάγεται από τα μισορημαγμένα πρόσωπα!

Προσφέρθηκα τόσο ξαφνικά σαν ακριβό και σπάνιο δώρο σε χείλη πολυτέλεια
Και υποφέρει το μάρμαρο γιατί δεν κάνει πίσω ο Ροντέν ειδικά για μένα.
Χείλη σφαλισμένα με προστατεύουν από την χλεύη του κόσμου,
της άγνοια της Παρθένας!
Ανεκτίμητη αλήθεια το πρωϊνό φιλί, η πιο εξαίσια εκλέπτυνση της ψυχής!

Το φιλί φιλοτεχνήθηκε σχολαστικά από αυτούς που βλέπουν την θάλασσα ρηχή,
Από αυτούς που ζούνε σύντομη αλλά έντονη ζωή που εξαιρούνται από την αδάμαστη μοναξιά!

Ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις˙ κακοὶ γὰρ εὖ πράσσοντες οὐκ ἀνασχετοί!

ν.Θ.π.

9.4.'24

.

.

苏格拉底: «Κάτι μου έλεγε πως κακώς ήμουν εκεί, αντέδρασα κι επέδρασα,

Είχε δίκιο στα δικά του μάτια, όχι στα δικά μου, μια φούχτα χώμα είμαι κι εγώ,

Άφησα πίσω φίλους και συγγενείς, μαχητές όλοι μας, στρατός ευθανασίας, αθανασίας

Για τον αυτοκράτορα Qin Shi Huang Di˙ λιπόψυχος και μοιρολάτρης!

Τὸ νικᾶν αὑτὸν πασῶν νικῶν πρώτη τε καὶ ἀρίστη, βλέπω τον λύκο,

Γνωρίζω τα καλύτερα και τα επιδοκιμάζω, παρ’ αυτά ακολούθησα τα χειροτέρα˙

Σοφός είναι αυτός που λέει λίγα, η αλήθεια νικά τα πάντα, τι είναι ένα όνομα;

Σάμπως για να υπηρετώ πλάστηκα και κάτι παραπάνω κι όχι μόνον τον αυτοκράτορα!»

Τα δάκρυα κι οι αποχωρισμοί δεν κάνουν καλό στον πήλινο στρατό σε βάθος χρόνου˙

Ακίνητοι κι ακλόνητοι, αρχοντικοί με τις αστραφτερές στολές τους˙ ζωντανοί νεκροί!

Εὐφημεῖτε˙ η μοίρα οδηγεί αυτόν που θέλει και σέρνει αυτόν που δεν θέλει!

8.4.'24

ν.Θ.π.

Φωτεινή Αζαμοπούλου, Τα Λάμδα τ' ουρανού

Όταν στα μάτια σταλάξει ο πάγος
και το χιόνι απλωθεί στην ψυχή
όταν μολύβι το στήθος, βαρύ
και το μηδέν την αφή υφαρπάξει
όταν ο ήλιος μεσουρανεί παγερός
κι η βροχή δε δροσερεύει τη σκέψη
όταν ο νους κοντοσταθεί στη στιγμή
και η καρδιά δεν κυνηγά τα λεπτά
τότε
μαύρο σκοτάδι
θα σου κυκλώσει το είναι.
Αδηφάγα η γη
πεινασμένα σκουλήκια
θ’ αλλοτριώνουν το ταπεινό σου σαρκίο.
Αν, ευτυχώς, στο νερό ξεψυχήσεις
παυγιδευμένο στα φύκια σκαρί
προκαλείς τα θεριά του πελάγου.
Δάκτυλα άσαρκα, κουφάρι λιωμένο
θα πλανάσαι στην αιώνια ταλάντωση
στο υπερπέραν αποζητώντας γαλήνη.
Ψυχή μου και σώμα
πάντα ενιαία σας είχα
ευχή και κατάρα αφήνω
στην πυρά παραδώστε τα
κάψτε, κάψτε με!
Να μην πια τη φοβούμαι
στους ανέμους σκορπίστε την τέφρα!
Τη μέρα που τη στάχτη μου σκορπούσαν
τυφώνας σύρθηκε
την άρπαξε στα ύψη.
"Συ, άφησε τη γείωση για τρίτους"
μου σφύριζε ο Αίολος.
"Θα ξεπνοήσεις"
"Θα σωριαστώ"
του εμπιστευόμουν
και κείνος
της λαχτάρας συνεργός
με μιας δόρυ καρφώνει
διαπερνάει της γης την ατμόσφαιρα
στο σύμπαν αστερόεσσα μ’ ορίζει
χιλιάδες μύρια
τα "λάμδα"
να εκπέμπω τ’ ουρανού.

Από το "Πορφυρό μενεξελί"

Θάνος Τσάμπρας, «Ο άγιος Καφφές»

Ευλόγησε με τ΄ άρωμά του
εκλεκτές παρέες,

πότισε με το χρώμα του,
αγγελικές γραφές,

ο άγιος Καφφές.

Έκανε φίλους δυνατούς,
ένθερμους οπαδούς,

που μοιραστήκαν ιερές,
τελετουργικές στιγμές,

 
ο άγιος Καφφές.

Ελεύθεροι διανοητές,
εγίνανε πιστοί του,

ένωσε εχθρικές φυλές,
με την επιρροή του,

ο άγιος Καφφές.

Του κόσμου όλου
κατακτητής

και της καρδιάς μου
γητευτής,

ο άγιος Καφφές.

Διαβάστηκε από τον εκδότη Βασίλη Θ. Χατζηιακώβου στην πρώτη εκδήλωση-αφιέρωμα στα φημισμένα Καφφενεία των Αθηνών, που φιλοξένησαν τους κορυφαίους των Γραμμάτων και των Τεχνών...!

Θα ακολουθήσουν κι άλλες ανάλογες εκδηλώσεις, μέσα στο 2024, καθώς οι ιστορίες των σημαντικών ανθρώπων του πνεύματος, που επι-κοινωνούσαν με το «άρωμα του καφφέ», είναι πολλές κι ενδιαφέρουσες...!